44 
Maximii^ian,  PaiKz  zu  Wied-Nei-wied, 
losi.  Petiolus  tenuis  j folii  longitudine.  Foliola  olatuse  elli- 
ptica, subtus  pallidiora,  villosa;  lateralia  sessilia;  interme- 
dium maius,  longe  petiolatum;  omnia  tenuia,  subavenia.  Pe?- 
diinculus  longitudine  folii  vel  paullo  longior,  angulosus,  villo- 
sus, tenuis,  strictus,  racemulos  fert  duos  geminatos,  quorum 
ex  angulo  solitarius  flosculus  prodit.  Racemuli  proprii  secunr 
di,  racemis  omnino  Oxalidis  Barrelieri  simi- 
les, breviores  tamen.  Flores  subsessiles,  parvi,  lutei.  Calices 
villosi,  lanceolati.  Stamina  breviora  stylorum  longitudine, 
Circa  viam  Felisberti,  Centurionis. 
Obs.  Confinis  est  haec  species  Oxalidi  PJumierii 
(Pium.  ic.  2i3  f.  I.),  sola  sx  icone  citata  in  systema  receptae, 
Qui  plures  »Iconum«  istarum  figuras  cum  natura  contulerint, 
congruente  folii  circumscriptione , caulis  florumque  magnitu- 
dinem levioris  existimabunt,  multum  tribuentes  venis  foliorum 
maxime  conspicuis,  earumque  in  descriptione  factae  mentio- 
ni , villositatis  nusquam.  Quamobrem  speciem , a nobis  de- 
scriptam, novam  esse  putamus,  uotisque  specificis  distinctam 
a planta  Plumierii.  Oxalis  psoralioides  H.  B.  et  K.  N.  G.  et 
Sp.  pL  V.  p.  246*  t.  470*  differt  inflorescentia  magis  umbel- 
lata  foliolisque  maioribus,  apicem  versus  latioribus,  subtus 
albo  - sericeis.  O.  Neaei  Dec.  Prodr.  I.  p.  690.  pedunculo  umr 
bellifero  quadrifloro  distinguenda. 
3.  Oxalis  polyantha  Zuccar.  Monogr.  mox  edenda. 
Ad  viam  F.elisbertiarn, 
Bombaceae  Kunth. 
Helicteres  corylifolia  N.  et  M, 
H.  subdodecandra , foliis  ovatis  subcordatis  acuminatis 
serratis  subtus  tomentosis , pedunculis  trifloris  axillaribus , 
fructu  spirali  oblongo  recto  tomentoso. 
