Plantarum  Unibellif erarum  dispositio. 
59 
quae  basi  a receptaculo  soluta,  ex  apice  carpophori,  *)  utpluri- 
iiium  bifidi,  suspensa  sunt.  Singulum  carpellum  duas  exhibet 
superficies,  alteram  convexiorem  dorsalem  (dorsum  caV- 
pelli)  hinc  posteriorem,  calice  adhaerente  tectam,  alteram, 
qua  gemina  sibi  incumbunt  carpella,  planiorem,  commissu- 
ralem, anteriorem.  Ubi  binae  superficies  sese  contingunt, 
oritur  margo.  Spatium,  quo  ante  maturitatem  ovaria  arcte 
cohaerent^  commissura,  et  linea,  hoc  spatium  circumscri- 
bens, raphe**)  vocatur  5 si  tota  igitur  superficie  anteriori 
ovaria  connexa  sunt,  raphe  in  marginem  cadit,  raphe  mar- 
ginalis, (Fig.  27.  29.  33.  45  si  vero  ope  carinae  elevatae, 
medium  huius  superficiei  percurrentis,  tantum  coniunguntur , 
commissura  angustissima  evadit  et  raphe  pone  axin  cremocar- 
pii  collocatur,  raphe  axilis  vel  centralis,  (Fig.  18.  21.  23,) 
atque  si  latiore  commissura  conglutinantur,  versus  marginem 
tamen  invicem  secedunt  et  hiant,  raphe  nec  in  centro  nec  in 
margine  posita,  sub  centralis  erit,  (Fig.  40‘) 
Carpellum  singulum  e semine  cum  eius  tunicis  et  e peri- 
carpio,  ab  ovario  orto,  componitur.  Huius  dorsalis  superficies 
praeterea  calice  adhaerente  vestitur.  Seminis  nucleus  magno 
constat  albumine,  parvum  embryonem  in  apice  suo  fovente. 
Tunicarum  tenuissimarum  interiorem  nunquam  discernere  li- 
cet, et  exteriorem  saepissime  cum  pericarpio  adeo  concretam 
reperimus,  ut  limitem,  quo  sese  tangunt,  vix  eruere  valeamus. 
Calice,  pericarpio,  et  seminis  tunica  arcte  connatis  vel  in 
unum  coadunatis,  carpellum  oritur  so  lidum,  (Fig.  2.  4. 
*)  Cl.  Hoffmaunus  hanc  partem  spermapodium  vocat,  sed  carpelia  nec  semina 
suffulcit. 
**)  Vocabulo  nraphea  lineam  mathematicam,  commissuram  circumscribentem, 
intelligo  , nec  ipsum  marginem  fructus,  e coniunctione  carpeilorum 
orientem. 
