275 
de  Merycotherii  Sihirici  dentibus, 
gruentes  invenies ; proportione  corporum  externa  tamen  nunc 
vicissim  aliquantum  dissentiente.  Etenim  utrique  huius  aeta- 
tis caprinorum  (figg.  29  et  3o)  paullo  maior  est  longitudo, 
minusque  provecta  radicum  evolutio,  quam  quae  in  fossiles 
quadret;  nec  pcnultimo  (fig.  3o.)  adeo  pyramidalis  figura, 
quam  26ta  vel  34ta  declarabant. 
Similia  hisce  de  ovinis  et  argalinis  dentibus  valent , 
neque,  ut  e Qa  inde  ad  24tam  figuram  pateant,  multis  ver- 
bis indigent. 
Igitur  quantumvis  singularum  rerum , in  fossilibus  nostris 
eminentium,  singula  passim  apud  ovillum  vel  caprinum  genus 
exempla  veniant,  non  eadem  tamen  serie  comparent.  Neque 
enim  unquam  in  hisce , qui  grandiorem  aliquem  serotinum 
dentem,  cylindro  posteriore  ab  attritu  fere  intacto  praeditum, 
proxime  praecedit,  minori  fossilium  ex  toto  respondet. 
Accedit  hisce  dissentientibus  notis  radicum  in  ovinis 
antepenultimis  (et  caducis  molaribus  tertiis)  minor  divisio; 
internis  scilicet  binis  radicibus  confluentibus  (fig.  9.  c.  d. ; 
ita  figg.  19.  21.  25.  29.  33.)  Quem  radicum  quaternarium 
numerum  in  camelino  dente  antepenultimo  a fossili  nostro 
propiorem  stare , supra  adduxi,  ( cf.  fig.  39.  a.  b.  c.  d.). 
Contra  penultimo  molari  camelino  radices  anteriores  binas  et 
Ita  posteriores  in  communem  aliquam  cristam  coniungi,  adeo- 
que  duas  solummodo  esse  (fig.  4*  j cum  in  penultimo 
fossili,  licet  a radicibus  parum  evoluto,  binarum  anteriorum 
radicum  manifesta  iam  divisio  compareat  (cf.  fig.  8.  a.  c,), 
internas  vero  inter  radices  quaedam  coniunctio,  camelino 
generi  minime  familiaris,  intercedat,  (cf.  fig..  7,  c.  d.).  Et 
haec  iterum  anteriorum  radicum  divisio  atque  internarum 
confusio  in  penultimo  molari  ovino  atque  caprino  fossilium 
formae  finitima  esse  consuevit. 
