de  Aegocerote  Argalide  Pallasii. 
S>85 
sicut  in  omnibus  fere  animalibus  , ad  altum  septentrionem 
reiectis,  a frigore  defendit.  * 
Haec  fere  sunt,  quibus  Argalidem  vere  differre  ab  ove 
communi  censeas. 
Quod  ad  aurium  parvitatem,  a Pallasio  laudatam,  equi- 
dem huius  bestiae  aures  ovinis  neutiquam  minores  inveni,  sed 
potius  ob  pilos  praelongos,  circa  margines  illarum  nascentes, 
et  ipsum  cavum  aurium  implentes,  ad  speciem  saltem  maiores. 
Neque  cornua  differunt  ab  ovis  domesticae  cornibus,  nisi 
magnitudine,  in  adultis  et  grandaevis  maribus  vere  admiranda, 
cum  ad  basin  cavo  6-8  pollicum  lato  perfossa,  ad  i6  libras 
pondere  aequent  eoque  vastius  apicibus  suis  extrorsum  cedant, 
quo  sit  animal  annis  provectius. 
Itaque  pluris  facienda  esse,  censemus,  ea,  quae  Argalidi 
ovi  cum  nostra  domestica  communia  sunt:  facies  oris  ani- 
mi indolem  prodens  , narium  incisura  , labia  nigra  villis 
contortis  vel  papillis  cincta,  ipsae  denique  ungulae  cum  un- 
gulis spuriis,  — feramque  hanc  esse  ovem,  viribus  imminutam 
rudique  adhuc  mole  immensam  , coniicimus  , quae  hominis 
cura  domita  vitaeque  molliori  assueta  , cum  grege  facta  in 
planitie  demum  ei  esset  vivendum,  temporis  progressu  in  eam, 
qua  nunc  est,  transierit  formam.  Videlicet,  multa  animalium 
aliena  nunc  specie  induta  videres,  si  plura  essent  ab  homini- 
bus domita.  Verum  tamen,  pauca  tantum  animalia  atque  ea 
praesertim,  quae  montium  iuga  incolunt,  primum  mansuefacta 
hominumque  usui  accomodata  esse,  nemo  admirabitur,  qui, 
cum  Pallasio  consideraverit,  montes,  vel  aliiores  saltem 
terrae  regiones,  cum  primum  ab  hominibus,  quos  venatus 
alebat,  colerentur,  etiam  prima  animalia,  ut  Capras  et  Oves, 
ad  usus  domesticos  cicuranda  obtulisse.  Quae  animalia  dein- 
ceps , ad  populos  planitiei  agricolasque  delata  a populis 
37 
