304 
F.  Rosenthal, 
Quin  autem  sanguis,  qui  a cerebro  redit,  mutatus  et 
ab  eo,  qui  in  reliquis  venis  currit,  diversus  sit,  licet  chemia 
partes,  quibus  constat,  necdum  demonstraverit,  quis  in  du- 
bium vocare  queat? 
Multi  auctores,  cum  sanguinis  quantitatis,  ad  cerebrum 
propulsi,  pericula  fecerint,  de  hac  re  adeo  inter  se  discrepa- 
runt, ut  sanguinis,  per  totum  corpus  dispersi,  alii  tertiam 
partem,  sextam Q alii  cerebrum  petere  dixerint.  Quae  con- 
troversia ut  dirimatur  et  ut  aliquid  certi  exhibeatur,  sangui- 
nis quantitatem  accurate  et  diligenter  metiamur.  Quod  fleri 
non  potest,  nisi  ultimorum  vasorum  cerebri  ramusculorum, 
qui  hactenus  latent,  numero  luminibusque  clare  expositis. 
Korum  vasorum  distributio,  etsi  nonnulli  anatomiae  cul- 
tores ei  illustrandae  operam  impenderunt,  lucem  tamen  adhuc 
desiderat,  cum  tantum  absit,  ut  venarum,  ut  ne  arteriarum 
quidem  ramos  ante  oculos  posuerint.  Quod  enim  Walterus^^ 
de  venis  durae  matris  edidit,  ubique  distinctiori  explicatione 
indiget,  et  quae  a S o e mme  r i n gio  , 3^  Viro  clarissimo  et  ar- 
tis universae  anatomicae  perilissimo  , de  minoribus  cerebri 
vasis  prolata  sunt,  impellunt  potius,  ut  fusius  de  iis  et  ube- 
rius disseratur. 
Itacjue  nec  inutilem  nec  ingratum  laborem  me  susceptu- 
rum credo,  si  cerebri  intimarum  venarum  propagem,  nemini 
c|uoad  ultimos  ramos  cognitam  , hisce  pagellis  delineare 
conabor. 
# # 
* 
1)  Halleri  Physiologia.  Vol.  IV.  Libr.  X. 
2)  De  morbis  peritonaei  et  apoplexia.  Berol.  17S5.  4fo. 
3)  De  cerebri  administrationibus  anatomicis.  TDerikschrifien  der  Kdnigl. 
Akademie  der  TVissemchaJben  %u  Milnchen  Jiir  d.  J.  l808. 
