Icones 
Sepiarum. 
319 
ciem  capi  ob  maiorem  vim  atque  reluctationem.  Sic 
etiam  factum  erat,  ut  dao  huius  ipsius  animalis  bra- 
chia **  abrupta  essent.  A pictore  tamen  adiecta  sunt. — 
Ceterum  longitudo  exemplaris  nostri  staturam  imaginis 
bis  superavit. 
III,  Gen.  Octopus  Lam.  » Corpus  oblongum,  alis  nul- 
lis, tentaculis  8 subaequalibus  ad  basin  membrana  coniunctis, 
laminis  duabus  corneis  sub  corio  inclusis. « 
* „ Tentacula  acetabulis  suctoriis  biseriatis,“  TIoKvtzov;  Aristot, 
Spec.  I.  O.  vulgaris.  (Gememer  Seepolyp.)  Tab.  XXXT. 
Videatur  descriptio  et  historia  naturalis  apud  Okenium 
(1.  c.  p.  343.),  anatome  apud  Cuvierum  (1.  c.  p.  6.  Tab. 
I.  II.  III.  IV  .)  Exemplaria  magnitudine  admodum  varia  j 
quod  delineavimus,  e minoribus  fuit, 
**  ,, Tentacula  acetabulorum  serie,  simplici.^  Aristot. 
Spec,  2.  O,  moschites.  (Moscluispolyp.)  Tab.  XXXII. 
Vivum  animal  tantopere  moschum  redolebat,  ut  per  to- 
tum cubiculum  sentiretur.  Neque  post  mortem  odor  pla- 
ne cessit.  — • **  Particula  culis,  magnitudine  aucta. 
Haec  hactenus  ! — Liceat  iam  observationes  nonnullas 
de  colorum  Sepiarum  natura  peculiari  addere^  cum  nemo 
hucusque,  quod  equidem  sciam,  istius  rei  accuratiorem  fe- 
cerit mentionem.  Constat  enim,  carnem  sepiarum  albidam 
esse  aeque  ac  sanguinem  5 nihilominus  superficies  earum  du- 
plici ornatur  colorum  genere.  Unum,  quod  animali  in  sicco 
degente  imprimis  animadvertitur,  oriri  videtur  a muco 
quodam  albuminoso,  quo  totum  obducitur  corpus,  simili 
omnino  ratione,  quam  in  aliis  quoque  molluscis^  V.  c.  He- 
r 
