322 
C.  G.  Carus,  Icone^a  Sepi^irum» 
bus;  didicimus  , quam  vario  possint  modo  colores  gigni,  v.  c. 
pressu  *),  vel  mutatione  internarum  partium  structurae  atque 
densitatis  **),  quae  omnia  in  tali  expositione  bene  perpendi 
ac  respici  debent.  Nihil  enim  in  rerum  natura  universa  in- 
venitur tam  exiguum  aut  tam  remotum,  quod,  ut  a nobis  ac- 
curate et  diligenter  examinetur,  non  mereatur,  et  in  quo  pro- 
fundum ac  subtilem  phaenomenorum  nexum  admirari  non 
possimus. 
A 
Additamentum. 
Iis,  quae  anno  1821  observavi  de  coloribus,  in  Sepia- 
rum culi  admodum  variantibus,  accedit  nuper  observatio  cl. 
Sangiovamii,  qui  in  diario,  quod  inscribitur:  Giornale  en* 
ciclopedico  di  Napoli  an  XIII.  N'’*  9.  (refer.  Froriep  Notizen 
fur  Natur-  und  Ileilkiinde  1823.  5.  Bd.  N°‘  i^^.J  de  syste- 
mate cutaneo  Sepiarum  locupletiores,  quam  mihi  occasio 
fuit  instituendi,  disquisitiones  publici  iiiris  fecit.  Puncta 
ista,  quae  nunc  dilatata  nunc  contracta,  colorem  superficiei 
animalis  perpetuo  mutant,  a Sangiovannio  peculiare  ha- 
bentur systema  organicum,  cjuod  non  inepte  ch  romop  ho- 
rti m appellavit  et  folliculis  mucosis  comparavit.  Minime  ta- 
men ea,  quae,  teleologicas  plane  secutus  rationes,  de  usu  ho- 
rum punctorum  seu  folliculorum  statuit,  probanda  esse  cen- 
seo. 
*)  Compertum  scilicet  habemus,  tabularum  duarum  vitrearum  fortiori 
compressione  oriri  colores. 
**)Huc  pertineut  ea,  quae  circa  colores , entopticos  dictos,  GotJie  aliique 
nuper  exposueruut.  Videatur  Goi/z e ztir  Naturwissemchaft.  1.  Bd.  3.  Hlt. 
p.  126  sqq. 
