607 
De  dentibus  caninis  caducis , sive  lacteis y in  equino 
generCy  observatio. 
(Vilnae,  i3.  Febr.  1824.) 
De  dentium  equinorum  historia , post  celeberr.  viros  Rui- 
nium  Tenonem  Pessinam  atque  Cuverium  ****)_, 
disserentem  novaque  addere  cupientem,  actum  agere  facile 
dicas.  Ea  tamen  est  rerum  in  dentitione  animalium  ubertas, 
adeo  abscondita  vel  fugacia  sunt  formationum,  per  annorum 
spatia  succedentium , vestigia , tam  operosa  demum  longae 
phaenomenorum  seriei  indagatio , ut  vel  oculatissimos  viros 
singula  passim  effugiant. 
Ita  Tenon  et,  qui  eum  secuti  sunt,  veterinarii  auctores 
Girard  f)j,  Schwab  aliique , ultimi  sive  sexti  dentis  mo- 
laris equini  eruptionem  sexto  vel  quinto  'fff)  aetatis  anno 
perperam  addicunt;  quae  potius,  recte  pridem  docente  Ha- 
vemanno  quarto  pertinet  anno. 
*)  Rumi,  Sen.  bologn. , anat,  dei  cavallo , Venet.  iSgg. 
Tehon,  sur  la  dentition  du  cheval^  in  Mem.  de  V institut  ^ T.  I.  de  la  classe 
des  Sciences  j p.  558.  sq. 
***)  Pessina  (opus  posthumum)  uber  die  Erhenntniss  des  Pferdealters  aus  den  Zdh- 
nen.  TVien  i8og. 
****)  CuviER,  recherches  sur  les  ossemens  fossiles.  II.  i.  p.  99.  sq. 
■j* * ***) ****))  Girard  , anatomie  des  animaux  domest.  a,  Paris  1807.  T.  I.  p.  192. 
4"|*)  Schwab,  Lehrbuch  d.  Anatom.  d.  Hausth.  Munchen^  1821. 
Gurlt  , Handbuch  der  vergleich.  Anat.  d.  Haus - Sdugethiere ; Berlin  1822. 
Havemann,  Anleitung  zur  Beurtheilung  des  dussern  Pferdes.  Hannover  i8o5. 
