de  dentibus  caninis  caducis  in  equino  genere.  699 
gentibus,  retro  horum  coronam  retinentur,  ita  ut  supra  late- 
ralium dentium  coronam , paullo  introrsum  , sedem  figant. 
Quodsi  laterales  dentes  lactei  incisivi  suo  tempore , post  sex- 
tum scilicet  aetatis  mensem,  egrediuntur,  incumbentes  sibi 
caninos  lacteos  expelluntj  rarius  retro  se  locum  illis  conce- 
diuit,  quo  aliquam  insuper,  nec  vero  unquam  (si  qua  pau- 
cioribus nostris  observationibus  fides  est  habenda)  ad  anui 
aetatem  usque  protractam  moram  faciant. 
Ab  hisce  nonnihil  differunt  superioris  maxillae  canini  la- 
ctei; ut  qui,  mox  ab  eruptionis,  primo  aetatis  mense  sub- 
euntis , initio , retro  ipsa  dentium  lateralium , altius  etiam- 
nunc  in  alveolis  abscondita  germina  comparcant;  sedem  ni- 
mirum ab  incisivorum  serie  paullo  remotiorem  in  extremo 
osse  supramaxillari , nec  in  intermaxillaribus,  figentes.  Acci- 
dit igitur,  ut  canini  lactei  superiores,  ab  egressu  dentium 
lateralium  superiorum  minus  turbati  , etiam  absoluta  demum 
horum  eruptione , securam  retro  habeant  sedem  et  supersti- 
tes sint,  elapsis  pridem  inferioribus.  Neque  tamen  ideo  mul- 
tum in  secundum  annum  durare  videntur,  ut  cuius  aetatis 
crania  caninis  lacteis  orba  esse  soleant. 
Quam  demum  omnem  de  dentibus  equorum  caninis  ca- 
ducis , e capitum  equinorum  non  numerosissima  serie  hau- 
stam , observationem  atque  brevem  historiam  , ut  aliorum 
auctoritate  confirmarem  , omnia  quae  mihi  patebant  opera 
sedulo  consului,  neque  vero,  nisi  apud  cel.  Camper  *),  do- 
cumentorum de  hac  re  aliquid  inveni.  Qui  gravissimus  au* 
cior , Equi  Zebrae  dentitionem  Tab.  XXVI.  Fig.  i.  expo- 
nens, denti  canino  caduco  nolam  4*  inscripsit.  Et  si  figu- 
rae, properante  manu  delineatae,  forte  diffideas,  cuius  li- 
*)  Oeuvres  de  Pierre  Camper,  a Paris  i8o3. 
89 
