802 
E.  M E y E Ry 
hanc  stirpem  forte  lussiaeae  speciem  esse  pronunciavit,  quacum 
nullam  veram  habet  affinitatem.  Nec  ad  Myrlineas  sed  certis- 
sime ad  Salicarieas  pertinet^  ut  iam  ex  Linnaei  descriptione 
suspicatus  est  ingeniosissimus  lussieu , ' quamvis  inter  Myrti" 
neas  genus  enumeravit.  Proxima  affinitas  esse  videtur  cum 
Ginaria  Jacq.  amer.  pag.  i48.  tab.  91.  , quacum  convenit,  quan- 
tum ex  icone  et  descriptione  patet,  tum  toto  habitu,  tum  prae- 
sertim inflorescentia,  tum  floris  fructusque  structura,  exceptis 
et  partium  numero  in  Ginoria  senario,  et  antherarum  forma 
in  eadem  reniformi. 
37.  Rosaceae. 
88.  Rosa  sempervirens  Curt.  magaz.  tab.  284- 
38.  Chrysobalaneae. 
89.  Chrysohalanus  Icaco  Linn.  sp.  pl.  pag.  681.  Jacq. 
amer.  pag.  i54.  tab.  94* 
90.  Hirtella  panieulata  Swariz.  prodr.  pag.  5i.  Vahl. 
symb.  II.  pag.  43.  tab.  3i.  Meyer.  essequeb.  pag.  122.  — H. 
hirsuta  Lam.  illustr.  gen.  nr.  2754.  Schult.  syst.  veget.  V.  pag. 
272.  — H.  aggregata  Poir.  encycl.  suppi.  III.  pag.  53. 
In  meo  specimine  racemi  in  ramis  terminales,  omnino  so- 
litarii, stricti,  densiflori,  axillares  nulli.  Rachis,  pedunculi 
et  exterior  calycis  facies  aeque  ac  rami  foliorumque  venae 
marginesque  hirti.  Calyx  profunde  quinquefidus,  sed  non 
partitus,  pedunculo  oblique  affixus,  aestivatione  solito  more 
imbricata,  i.  e.  laciniis  duabus  oppositis  extimis,  duabus  inti- 
mis, quinta  interiecta  hinc  tecta  hinc  tegente,  omnibus  dein 
reflexis,  intus  tomentoso  - pubescentibus.  Stamina,  ut  in  spe- 
cimine suo  Essequeboensi  observavit  cl.  G.  F.  W.  Meyer,  con- 
stanter sex,  eaque  glaberrima,  perigyna. 
