856 
J.  FPcECHLAND, 
»Liciana  illa  septena  iugera,  quae  plebis  tribunus  viritim  di- 
viserat, maiores  quaestus  antiquis  retulere,  quam  nunc  nobis 
praebent  amplissima  vetereta.  Tanta  quidem  Curius  Dentatus, 
quem  paullo  ante  retulimus,  prospero  ductu  parta  victoria 
ob  eximiam  virtutem  deferente  populo  praemii  nomine  quin- 
quaginta * **) ***))  soli  iugera  supra  consularem  triumphalemque  fortu- 
nam putavit  esse,  repudiatoque  publico  munere  populari,  hac 
plebeia  mensura  contentus  fuit.  Mox  etiam  cum  agrorum  vasti- 
tatem victoriae  nostrae  fecissent,  criminosum  tamen  senatori 
fuit,  supra  quinquaginta  iugera  possedisse,  suaque  lege  C.  Li- 
cinius damnatus  est,  quod  agri  modum,  quem  iu  magistratu 
rogatione  tribunicia  promulgaverat,  immodica  possidendi  libi- 
dine transscendisset  « Cui  addas  praeclaram  poetae  sen- 
tentiam: 
Laudato  ingentia  rura, 
Exiguum  colito. 
Quod  vir  eruditissimus , ut  mea  fert  opinio , traditum 
vetus  praeceptum  numeris  signavit;  quippe  acutissimam  gen- 
tem Poenos  dixisse  convenit:  imbecilliorem  agrum , quam 
agricolam  esse  debere:  quoniam,  cum  sit  colluctandum  cum 
eo,  si  fundus  praevaleat,  allidi  dominum.  Nec  dubium,  quin 
minus  reddat  laxus  ager  non  recte  cultus,  quam  angustus 
eximie 
Multum  praeterea  hac  disquisitione  considerandum  est, 
quod  antiqui  non  solum  summa  cura  ac  diligentia,  v.  c.  plu- 
ribus iterationibus  arationis,  sarrationis,  runcationis  aquaiio- 
nisque  et  largo  stercore,  quibus  omnibus  segetes  laetius  pro- 
*)  Nonnulli  tamen  quingenta  legere  volunt;  vid.  comment.  Schneideri  ad  hunc 
locum. 
**)  Coi.  de  R.  R.  I.,  5. 
***)  Virg.  Georg.  II.,  Cfr.  Coi.  I.,  5.  lo. 
