l4 I. B. G. LlNDENBERG, 



Mihi dubium erat. Sed nuperrime ill. Nees ab Esenbeck me 

 participem fecit disquisitionis , a cl. Bischoff , Heidelber- 

 gensi , de hoc genere affinibusque factae , atque specimina 

 prope Heidelbergam lecta humanissime communicavit. Pro- 

 prium genus omnino videtur. Cl. Bischoff Marchantiam 

 hemisphaericam cum eadem iungi posse putans, Marchantiae, 

 Grimaldiae et Fimbriariae generum characteres paulo diver- 

 sos proponit, quorum rationes una cum reliquis sagacissi- 

 mi viri observalionibus, ipsum mox evulgaturum esse speramus. 

 Huic generi Duvalia N. ab. E., pridem propositum genus, iungen- 

 dum est; nam adest calyx, qucm, a Neesio neglectum , cl. 

 Bischoff nuper in plantis recentioribus , Grimaldiae dicho 

 tomae calycis simillimum , observavit. 



Obs. 5. Nullas Ricciarum capsulas, quotquot disseca- 

 vi, apice pertusas vel poro hiantes vidi, quales ill. Spren- 

 gelius in diagnosi generis eas pronunciat. Stylus deciduus 

 foveolam quidem interdum relinquit, sed rarius, nec unquam 

 penetrantem. 



SYNOPSIS SPECIERUM. 



1. IUNGEE.MANNIA. 



Quanto maiori specierum numero gaudet hoc genus, se- 

 cundum ea, quae proposui, nondum dispescendum , tanto accu- 

 ratius species ipsae sunt determinandae, ut singulae rite et tuto 

 dignosei possint; quod tamen difficilius videtur, natura ipsa 

 firmos limites vix agnoscente. Omnes fere partes in auxilium 

 vocari necesse est, cum singulae haud sibi constent, sed ple- 

 raeque, in eadem saepe planta, magnopere varient. 



Omnes autores in disponendis ordine suo Iungermanniis 

 stipulis s. amphigastriis et auriculis foliorum, tanquam pri- 

 mario argumertto, usi sunt et iure quidem, meliori scilicet de- 

 ficienie. Non diffitendum tamen , num stipulae adsint necne , 



