l6 I. B. G. LlNDENBERG, 



venientes miitata reperiuntur, ita ut lbco amphigastriorum 

 talia corpuscula 2 — 3 (saepe unicum tantum) adsint, quid 

 quod haud raro amphigastrii dimidia pars lobulus sit planus 

 ciliatus, reliqua vero cucullus, sicut et in foliis loco cucullo- 

 rum nonnunquam lobuli plani ciliati extant. 



Aeque inconstans est ramificatio caulis. Paucissimae 

 species caule instructae sunt omni aetate simplici; in pleris- 

 que innovando ramosus evadit. Foliorum forma diversa satis 

 constanles praebet characteres; illorum directio vero non ni- 

 si cautissime in discernendis speciebus adhibenda est. Plurimis 

 Iungermanniis sunt folia semiveriicalia vel oblique cauli ad- 

 nata, linea insertionis iamen plus minusve in lineam aut ho- 

 rizOntalem aut verticalem vergente et tantum varianle, ut ra- 

 ro inferioribus foliis eadem sit directio, ac mediis et supremis. 

 Nec e foliorum margine vel integerrimo, vel dentato, serrato 

 aut inciso semper specificae differentiae omni dubio carenies 

 desumi possunt, quum stirpes, inprimis secundum diversum 

 aetatis gradum, et hac nola saepe varient, e. gr. I. curta , 

 resupinata, quinquedentata, incisa, excisa, undulata cet. 



Optimi omnium characteres e fructus situ, calycisque 

 consiructione depromendi quidem, attamen nec has notas in 

 discernendis speciebus adhibendo temere procedendum eSt. 

 Saepissime enim frucius, revera ex apice rami prodiens, ob 

 innovationem ad calycis basin oriam lateralis videtur et caly- 

 cis iunioris forma haud raro longe recedit ab illa, quam post 

 setae emissionem exhibet. Calyx primum globosus saepe sen- 

 sim mutatur in ovatum, pyriformem vel cylindricum ; plicae 

 evanescunt, cum capsulae progressu calyx expanditur, nec os 

 s emper aequali modo finditur, quo fit, ut e. gi\ saepe in eadem 

 sjpecie mox quadrifidus, mox irregulariter dentatus vel lace- 

 rus conspiciatur calyx. 



