$4 I- B. G. LlNDENBERG, 



esse puteni. Moihium et Pollichium 1. umbrosae exempla maiora prae ocu- 

 lis habuisse censeo. 



Hookeri slirps homonyma "foliis integerrimis vel crenulatis, Iohis suh- 

 aequalibus« absque dubio est /. compacta Hoth. Idem vero cL Hookerus 

 Dillenii iconem (t, 71 f. 19.) ad / nemorosam refen-e inductus est,ut pu- 

 to, foliis sub h. depictis, quippe quae ciliata appareant. At Dillenius ipse 

 foliorum margines "acutissime crenatos K vocat. Martii planlam diversam 

 esse ex icone patet. 



Beat. Molirius (Crypt. Germ. 427 .) / resupinatam, compactam et umbro- 

 sam in unani speciem iunxit omnesque has male inlellexit, quare in ipsius 

 et rveberi berbariis sub nomine I. resupinatae non solum illae tres species, 

 sed etiam /. obtusifolia, curta et aequiloba reperiunlur. YVeberus quiclem 

 denique priores rursus disiinxit et salis hene definivit, sed in herbario speci- 

 mina non separavit; eundemque in descrihendis I. resupinata, compa- 

 cta et umhrosa nolas nonnulias reliquarum specierum immiscuisse, ex 

 eius verbis in Prodromo U. cc. manifeslum est, nec inficiandum, medias 

 formas mullas inveniri. Rehus ila se habentihus, licet omnes species huius 

 s^clionis hucusque prodilas servandas, immo nova (/. subalpina) adhuc. 

 augendas esse existimaverim, lamen haec nova et resupinata quodammodo 

 dubiae mihi sunt easque porro examini, praesertim in loco natali in vi- 

 vis exemplis insliluendo, suhiieiendas esse existimo. 



Quod vero ad nostram resupinalam allinet, specimina in herbario 

 YVcberiano adsunt, sterilia tamen, quod dolendum , a h. Swartzio illo no- 

 mine communicata , ad quae descriptionem YVeberi factam esse pulo, 

 fructu lamen excepto , quem Weberus procul dubio ad exempla I. um- 

 hrosae descripsit. Dillenii figurae illa specimina omnimode conveniunt 

 et patria quoque suadet , pro originaria Linnaeana planla hanc ha- 

 here, satis ab omnibus affinibus dislinctam, nulli nisi /. nemorosae simi- 

 lem, a qua Dillenius et Linnaeus itidem slirpem suam caute distiuguere 

 praecipiunt. Nomen forsan Linnaeus dedit ob folia siccitate recurva. 



Sunt autem caules erecti , ramulo uno allerove instructi, unguiculares- 

 hiunciales. Folia approximata (superiora imhricala) complicato-hiloba, 

 lobo maiori concavo suhrotundo obtuso, rarius acutiusculo, minori ovato, 

 utroque margine denticulato. Folia superiora nonnumquam aequiloba 

 sunt. Fruclus (sec. cl. Smith. iu Engl. Bot) terminalis, calyx compressus 

 truncatus , ore crenato. 



