Sjnopsis Hepaticarum. £9 



rilem in pratis udis ad fluviun Bille prope Bergedorf; eandein ex uligi- 

 nosis Sueciae possideo a beato Swartzio /. uliginosac nomine ad Molirium 

 missam. 



Caulis erectus simplex vel dichotome ramcsus, flexuosus fuscus vel 

 atro-viridis saepe uncias duas ad quatuor metiens. Folia inferiora remo- 

 ta , superiora imbricata, pro plantae ratione minora , quam in /. nemoro- 

 sa , amplexicaulia, biloba, lobis complicalis. Inferior lobus maior rotun- 

 do-obovatus, basi margine nonnumquam reclinatus, sed minus quam in /. 

 nemorosa; superior rotundo-ovatus ; uterque integerrimus vel in superio- 

 ribus foliis repando - crenulatus aut denticulalus. Color laete vel atrovi- 

 ridis. Compages multolaxior, quam in I. nemorosaj areolae maiores, inter- 

 stitiis nuliis. Folia perichaetialia caulinis similia. Caljx terminalis oblon- 

 gus compressus, ante setae emissionem incurvatus, ore truncato integerri- 

 mo, rarius crenulato. Reliqua ut in I. nemorosa ; seta tamen longior, 

 capsulae valvae latiores. 



Var. §. in pralis et sylvaticis, muscis, praecipue Sphagno inliaeret. 

 Caules babet magis flexuosos, flavo-fuscescentes simplices, raro ramulo 

 uno alterove instructos. Folia sunt distantia dilute viridia vel pallida , 

 inlegerrima, rarius dente vel crena liie illic aucta ; lobi rotundo-cordati , 

 saepius apiculati , minor plerumque exacte cordatus reclinatus. Substan- 

 tia tenerrima; folia, siccitate collapsa, madefacta non facile in pristinum 

 statum redeunt. Specimina I. uliginosae Sw., illis, quae ipse legi respon- 

 dent, nisi quod folia subimbricata atrofusca sunt. Fructus ut in forma 

 vulgari. 



Caule magis flexuoso, colore non purpurascente vel flavescente, foliis 

 integerrimis vel obsolete crenulato-dentatis, nunquam ciliatis, compage 

 multo laxiore, calycis ore integerrimo vel obscure crenulato differt nostra 

 a /. nemorosa. 



1. compacta, proxima, at magis conferta, statura minore, caule pro- 

 cumbente, foliis concavis subaequaliter bilobis, retis areolis minoribus, 

 calycis ore magis crenato, diversa est. 



Dillenius primus hanc speciem descripsit optimeque delineavit; tum 

 Linnaeus, in cuius berbario teste cl. Smithio exempla non adsunt, in 

 «species plantarum" eandem recepit, in definitione Dillenium secutus, ut 

 verba l( foliis integerrimis" docent. Idem vero serius affines I. nemorosam 

 et compactam commiscuit. Eodem tramite plures recentiores auctores ingressi 

 sunt, e. g. Pollichius , Weissius cet., quorum descriptiones partim quidem 



