Sjnopsis Hepaticarum. 69 



In Anglia, Hibernia, Islandia. v. s. 



Sterilis antecedenti simillima, fructifera vero facillime distinguenda« 

 A /. hjalina differt: colore caulis radicum et foliorum nunquam pur- 

 purascente, foliis exacte orbiculatis, calyce non ovato plicato, sed cylin- 

 drico vel obovato, capsulae forma. 



Faciie pro varietate minuta I. pumilae baberi posset, nisi colore dilu- 

 te viridi, foliis orbiculatis minus concavis nec undulatis, compage laxiore 

 et capsula spbaerica diversa videretur. 



/. pumila, hyalina, sphaerocarpa et caespititia satis confines sunt; omnes 

 tamen inter se differre nullus dubito. 



Extra Brilanniam et Islandiam nostra quantum scio nondum lecta. 

 Speciminum eius nomine a Scbleicbero missorum quaedam ad I. hyalinam, 

 reliqua ad I. pumilam pertinent. 



68. /. pumila WitJi., caule procumbente vel ascendente subramoso; 

 foliis approximatis semiverticalibus oblongo-ovatis vel orbiculatis, conca- 

 vis; fructu terminali, calycibus obovatis versus apicem plicatis, ore sub- 

 quadrifido. Tab. 2. 



Withering. arrangement of. brit. veget. III. 866. t. 18. f. 4- Engl. 

 hot. t. 225o. Hook. brit. lung. 9. t. 17. Muscol. brit. ed. 2. 228. 

 /. scalaris Schmid. Diss. de lung. 20. 24. f. 17. Mart. Erlang. 182. 

 {excl. var. §. et 7.) t. 6. f. 58. a. Web. et Mohr crjpt. Germ. 419. 

 Web. prodr. 65. 



/. lanceolata Hojfm. Crjpt. Germ. 88. 

 Dill. 486. t. 70. f. 10. {eoccl. sjn. Michelii.) 

 In udis sylvaticis Germanniae, Helvetiae, Britanniae. v. v. 

 Surculi fructiferi ascendentes, saepe erecti, subsimplices , foliis (supe- 

 rioribus praesertim) imbricatis rotundis, pericbaetialibus undulatis subre- 

 flexis; steriles vero procumbentes, magis ramosi s. innovantes, foliis remo- 

 tiusculisoblongis, qualia et in var ^. nigricante Hook. quae vix varietatis 

 nomen meretur. 



Colore lurido vel nigricante insignis est; folia sunt longiora quam 

 latiora, rarius ovata vel orbiculata , compage membranacea tenera, nunquam 

 carnosa , qtiibus notis exempla sterilia optime ab affinibus dignoscuntur t 

 De /. scalari Schmid. maxime quidem dissentiunt auctores. Hoffman- 

 nus, Rothius et Hookerus /. Trichomanem Dicks. sub hoc nomine habent 

 vel eandem esse putant, ut Hoffmanni descriptio {Crjpt. Germ. 89.) et synony- 

 mum Dillenii ibi allegatum docent. Sed multum abest forma folii I. Tri- 



