Sjnopsis Hepaticarum. 71 



69. 7. denudata N. ab E., caule procumbente ramoso flagellifero, ramis 

 ascendentibus; foliis subverticalibus sursum conniventibus orbiculatis inte- 

 gerrimis apicem versus decrescentibus; calyce laterali .... 



Nees ab Esenbeck in praef. ad Martiiji. Erlang. XlVSpreng. sjrst. IV. 23 1 . 



I. fcalaris /3 denudata Mart. \. c i83. t. 6. f. 58. b. 

 In agro Erlangensi, Nova Marcbia. 



A priori caule ramoso flagellifero et fructu laterali differre videtur. 

 Mihi haud visa. 



70. I. lanceolata L. y caule procumbente subsimplici; foliis subimbri- 

 calis liorizontalibus oblongo-ellipticis; fructu terminali, calycibus cylin- 

 dricis arcuatis, apice depresso plano, ore rostrato laciniato. 



Linn. spec. plant. 1697. Roth. Germ. III. 373. Schrad. Samml. n. q5. 



Web. et Mohr. crjpt. Germ. 419. (excl. ubique sjn. Dillenii) Hook. 



brit. Jung. 9. t. 18. (excl. syn. Hofjfm. el (juibusdam aliis) MuscoL 



brit. ed. 2. 228. Web. prodr. 62. Spreng sjrst. IV. 23 1. (excl. sjn. 



J. pumilae) Michel. p. 8. t. 5. ff. 6. 7. 

 In bumidis umbrosis Europae. v. s. 



Sub boc nomine in herbariis I. pumila, anomala et Taylori plerum- 

 que veniunt plurimique auctores has stirpes pro I. lanceolata habuerunt, 

 vel cum ea commiscuerunt. Quaenam sit Linnaei planta dubium manet, 

 quum Linnaeus et Michelii iconem certissime huc pertinentem et Dille- 

 nii f. 10. t. 70. ad I. pumilam referendam simul allegaverit, in quo omnes 

 auclores, Hookero excepto, illum secuti sunt. Descriptiones Weissii et 

 Pollichii satis huic conveniunt, sed ille cum/. albicante lanceolatam suam 

 comparat, hic vero folia ovata acuminata concava, marginibus inflexis, esse 

 dicit. Rothium et Schraderum Michelii stirpem I. lanceolatae nomine insig- 

 nivisse prioris verba, huius vero exempla originalia, quae adsunt in her- 

 bario Weberiano, probant- Weberus quoque et Mohrius leste eodem her- 

 bario eandem prae oculis habuerunt, sed surculos steriles I. anomalae et 

 Taylori tanquam varietatem maiorem cum illa commiscuerunt, quam ob rem in 

 definitione folia semiverticalia subconvexa nuncupant. Stirpem homony- 

 mam Hofpnanni, I. pumilam, Martii vero I. anomalam esse ex huius de- 

 scriptione et icone et eo, quod ille (crypt. Germ. 88.) Dillenii synonymum 

 solum laudat stirpemque cum I. Sphagni comparat dubio carere videlur. 



Novae denominationis evitandae causa plantam a Michelio et Hootero 

 depictam, calycis forma singulari perinsignem, lanceolatae nomine appellare 

 fas erit, cum et Dillenii stirps et reliquae cum illa commutatae alia no- 



