80 I. B. G. LlNDENBERG, 



/. cordata Sw. Ms. in TVeb. et Mohr ind. musei a. i8o5. 



J. ventricosa Mart. Erlang. i5g. t. 5. f. 36. {excl. sjnon.) I. varia 



Mart. I c. 105. t. 5. f. 40. 



§ maior, caule elongato, ramulis attennatis, foliis maxime distantibus, 

 calyce saepe nudo. 



/. emarginata c. nigra Schleich. Cat. exsicc. a. 1821. 



In Germania, Britannia, Snecia, Helvetia, Italia , in Corcyra insula. 

 v. v. formam vulgarem et siccam var. (3. 



Caules procumbentes ascendenles, ramulis crebris praediti, flexuosi 

 bi-sexliueares. Folia inferiora remota semiA r erticalia patenti-divergentia, 

 superiora approximata subverlicalia erecto-patentia, utplurimum oboAata 

 vel obcordata, rarius ovata vel rotunda, plana s. plus minusve concava 

 acute incisa, laciniis obtusis, ceterum integerrima. Compages crassiuscula ; 

 areolae subrotundae, interstitiis irregularibus. Color fnscescens, fusco- 

 ruber, nigricans. Fructus terminalis; folia pericbaetialia caulem basi 

 amplectentia erecta, apice palentia, ceterum caulinis similia. Calyx ra- 

 tione plantae magnus linearis, bilinearis, primtim pyriformis, basi nempe 

 cylindricus, medio inflatus, apice inflexus, - postea apex erectus contractus 

 apparet calyxque igitur apice et basi attenuatus, denuo seta emissa ple- 

 rumque oris laciniae expanduntur, ut calyx flat turbinatus, ore quadrifi- 

 do; est foliis concolor, substantia teneriore, areolis oblongis. Seta 1-2 

 lineas longa albida. Capsula ovata fusca , valvulis ovatis striatis ; elateres 

 duplicati cum seminibus minutis rotundis fusci. 



Var. ($ est multo maior, pollicaris, sesquipollicaris. Ramuli saepe 

 attenuati sunt, folia magis distantia, calycina in annosis plantis saepe 

 evanida, ut calyx sit nudus. Contextus cellulosus laxus. Reliqua con- 

 veniunt. 



/. emarginatae var. c. Schl. specimina originalia exacte respondent 

 exemplis Swartzianis, nomine I. cordatae variet. maioris insignitis, colore 

 excepto , qui in his fuscescens vel purpurascens , in illis vero nigri- 

 cans est. 



Species multis dubiis vexata, ob alias cum ea commutatas et commix- 

 tas, licet satis distincta, immo nonnullis notis perinsignis sit. 



111. Schreberus ad Schmidelii J. hicrenatam, Hudsoni I. inflatam etsi du- 

 bie referens utramque confundendi auctor fuit. Easdem postea iunxit cl. 

 Hookerus itidem tamen subdubitans; cl. "Weberus demum (prodr. 75.) abs- 

 que dubio eandem speciem esse affirmavit, quibus rationibus suilullus 



