S/nopsis Hepaticai*um. 81 



vix intelligendum , quum ipsi nullam I. inflatae iustam ideam fuisse defi- 

 nitio et herbarium doceant. Dubium iam movent prioris verba: u folra 

 subhorizontalia acute emarginata, angulis acutis." In herbario vero sub 

 nomine /. injlatae non adsunt (ut supra iam monui) nisi I. minutae Dicks. 

 specimina, ad quae descriptionem factam esse patet. Misit autem haec 

 specimina cl. Swartzius , autographa addens verba: «cum Hudsono in An- 

 glia legi," quod mirum mihi visum est, cum cl. Hookerus 1. c descrip- 

 tionem suam itidem ad specimina a Swartzio cum Hudsono lecta factam 

 esse affirrnet. Summos hos viros ambas species eodem loco iunctim cres- 

 centes legisse, nec postea lentis ope separasse suspicor. Cl. Martius denuo 

 speciem tertiam iungendo nostraeque nomine describendo confusionem 

 auxit. Quomodocunque autem res se habeat, nostram propriam eamque 

 distinctissimam speciem esse, nec cum I. bicrenata Schm. bene perspecta 

 commutari posse, extra omnem dubii aleam positum videtur, nec dubito , 

 quin vera Hudsoni planta sit. 



Inter exempla ab humanissimo Hookero mihi donata et exempla , a 

 beato Swartzio /. cordatae nomine insignita, ne levissimum extat discrimen; 

 pcrperam Weberus et.Mohrius posteriorem ad I. Funkii retulerunt. /. 

 ventricosam Mart. , quae ab homonyma Dicksoni planta «minutie, foliis 

 «concavis suborbiculatis apice acute emarginatis, dentihus obtusis, foliis 

 «calycinis forma a reliquis non diversis, calyce cylindrico apice plicato, 

 dentibus quatuor acutis instructo" differt, ad /. inflatam pertinere censeo, 

 licet ob characterem additum: «foliorum dentes saepe globuliferi", Mar- 

 tium minorem formam vel I. ventricosae verae, vel I. bicrenatae commi- 

 scuisse verosimile sit. I. variam Mart. a nostra haud diversam esse, ex 

 specimine originali, a cl. Neesio mihi dato, affirmare possum. Saepe enim 

 I. inflata suberecta est et (praesertim var. /3.) foliis inaequaliter bifidis in- 

 structa. Calycis lacinias 3-4-dentatas vero, quales cl. Martius descripsit, 

 in specimine ipso haud vidi, etsi vitro maxime augente armatus. 



«I. minima repens, foliis bifidis, vagina florum ventricosa" Michclii 

 7. t. 5. f. i5., repetita a Dillenio t. 70. f. 14., multo magis nostram, quain 

 /. 'ventricosam refert eandemque absque dubio huc allegarem, nisi calyx 

 centralis radicalis obstaret, qualem nec I. ventricosa habet, neque inflata. 

 Posteriorem ad Florentiam crescere ex speciminibus, ibi lectis, quae ipse 

 possideo, bene scio. 



Num /. injlatae Mart. var. a. minor huius loci sit, mihi dubium est: 

 varietates b. et c, secundum "iconem, descriptionem et specimina, ab ill. 



11 



