86 I. B. G. Ll.NDENBERG , 



niusculis, pericliaetialibus non appressis nec subserratis, a I. bicrenata satis 

 superque differt. /. incisa caule compresso, foliorum laciniis undulato- 

 crispis, calycis ore contracto ciliato diversa. 



87. 7. ventricosa Dicks., caule repente ascendente subramoso; foliis 

 approximalis, inferioribus subliorizontaJibus, superioribus verlicalibus sub- 

 conduplicalis, patenti-divergentibus oblongo-quadratis obtuse emarginatis 

 tridentatisque, laciniis acutis, pericbaelialibus suberectis 2-4-fidis; fructu 

 terminali , calycibus oblongo-trigonis, ore contracto subdentalo. 



Dicks. crypt. fasc. II. 14. (excl. sjn- Mich. t. i5 f. i5. Dill. t. 70. 



f. 14) Hook. brit. Iung. 11. t, 28. (excl. iisdem sjn. et Fl. Dan. t. 



888. f. 6) Muscol. brit. ed. 2. 2S0. Engl. Bot. t. 2568. Spreng. sjst. 



IV. 228. Mich. 8. t. 5. f. i3. 



1. bidentata Schmid. Diss. ff. i4« ^* 1- biderttala 7 globulifera TVeb. 



spic. Fl. Gott. 134. 



/. globulifera Poll. Palat. III. 782. Rolh. Fl. Germ. III. 379. (ex 



parte.) 



I. bicornis Milll. Fl. Dan. t. 888/. a. (non f b.) 



I. graveolens Schl. Cent. V. n. /^2. 



I. bicuspidata Ehrh. Crjpt. exsicc. n. 292. Mart. Erlang. i63. t. 5. 



f. 39. (excl. sjn. plw\) 



I. inflata Mart. ex parte. 



1. Ehrhartiana JVeb. prodr. 81. 

 In totius Europae sylvaticis. Legi ad Bergedorf, Reinbeek, in sylva 

 saxonica. Fructiflcat vere et aestate. 



Variat maxime magnitudine, colore, foliorum forma et directione; 

 duae praesertim formae insignes (multis intermediis tamen connexae) mihi 

 obviae fuerunt. 



a. conferta, minor, foliis subverticalibus , superioribus subcondupli- 

 catis, textura firma. 



b. laxa, elongata, foliis remotiusculis semiverticalrbus , inferioribus 

 subborizonlalibus, contextu laxiore. 



Ad priorem , cum qua specimina Dicksoniana originalia atque Hoo- 

 keri icon et descriptio conveniunt, 1. bicuspidata Ehrh. , EJirhartiana 

 IVeb., pertinet; puto quoque I. infhitam Mart. ex maiore parte huius 

 loci esse , cum cl. auctor «folia nonnunquam sinu obluso vel semiluoato 

 emarginata, superiora subcom2>licala K pronunciet, non quoad foliorum 



