104 I. B. G. LlNDENBERG, 



adnatos, ut aegre separentur. Capsulae lum ex liis folliculis ipsis, tum ex 

 interstiliis inter eorum parietes egrediuntur, calyce vero non instructae» 

 nisi folliculos illos calyces nominare velis. Capsula est fusca, stipiti hya- 

 lino minuto insidens, obovata, ore in dentes 6-10 inaequales fisso. 

 Elateres duplices; semina rotunda fusca. Calyplram observare non licuit. 

 M. androgyna Web. spic. certissime liuius loci est. Stirps homonyma 

 Swarlzii vero (FL Ind. occid. III. 1882), quae et Linnaei planta ob syno- 

 nymum Dillenii allegatum huiusque iconem optime quadrantem nec non 

 eandem patriam videtur, secundum specimina Swartziana procul dubio 

 diversa. Frondes enim sunt simplices vel dicliotomae, lineari-cuneiformes, 

 apicem versus scilicet sensim dilatatae, apice rotundatae emarginatae, 

 margine crenatae, /\.-8 lineas longae, 2 lineas latae, subtus medio radi- 

 culis longissimis vestitae. Superficies papillosa , papillis poro nigro hian- 

 tibus. Pedunculus est ipse nervus frondis continuatus, 4- — 12 lineas lon- 

 gus fuscus, basi nudus, superne plerumque (non semper tamen) villosus. 

 Receptaculum bemisphaericum umbonatum. 3f.geminataJY.abE, secun- 

 dum descriptionem cl. auctoris (in Nov. Act. Acad. C. L. C. Nat. Carios. 

 XII. 1. 194) buic convenitj exempla vero non vidi. Fimbriaria tenella, ad 

 quam cl. Sprengelius M. androgynam Linnaei refert, loto coelo distat. 



5. March. Spathysii, receptaculis fructiferis horizonlalibus planis ob- 

 longis bilocularibus, capsulis horizontalibus, gemmiferis brevissime pedi- 

 cellatis rotundis. 



In Corcyra insula, ad terram , cl. Spalbys primus legit. 



Frondes in caespitem eongestae imbricatae subtus radiculosae simplices 

 e basi brevi angusliore statim dilatatae subrotundae, lineas 0-6 longae, 

 dilalata parte lineas 2-4 latae, medio incrassatao, mai-gine membranacea 

 lobatae sinuato-crenataeque, supra virides, margine subtusque atro-pur- 

 pureae. Parenchyma venis percursumj epidermidis areolae magnae ob- 

 longae. E media fronde apicem versus pedicellus egreditur vix ultra li- 

 neam longus, albidus, glaber. Heceptaculum horizontale planum oblongo- 

 ellipticum albidum biloculare, loculis unifloris rima lougiludinali dehi- 

 scentibus, fructus subtus gerens extrorsum (non deorsum) speelantes, sed 

 e centro receptaculi, cui affixi sunt, divergentes iutra receptaculi mem- 

 branas absconditos. Capsula calyce membranaceo albido stylo apicu- 

 lato inclusa , pedicello minuto viridi insidens , primum globosa vi- 

 ridis , tum leuticularis (?) fusca. Elateres magni , purpurascentes , 



