po C. R. G. WIEDEMANN, 
runt 5), iam viginti tres sint Midarum species, quas in hac mea 
Generis Midarum Monographia constituendas habeam. 
Insectum ilud, quod Fabriciano Generi Midarum funda- 
mento et per multos annos sola huius generis species fuit, iam 
inde ab anno 1770 icone accuratissima, quam Drury in IZlustra- 
tions of natural History exhibet 9), notum est, quo in libro 
Tab. XLIV. Fig. 1. sub nomine AMusca clavata conspicitur. 
Degeerius quoque in libro utilissimo zbhandlungen zur Ge- 
schichte der Insekten in Vol VI. Tab. XXIX. Fig.6. sub no- 
mine JNemotelus asiloides id delineandum curavit, sed icon 
haec parum recta.est, quia decursus venarum im alis nulla ra- 
tio est habita; antennae tantum fig. Z. bene in maius auctae 
propositae sunt, 7) | 
Fabricius hanc bestiolam primum Anno 1775 in Systemate- 
entomologieo (pag. 757. num.1.) sub genere suo Bibione pro- 
duxit, quod genus tum quoque Féermetiam illucentem, quae 
hodie vocatur, nec non omnes T'herevas Latr. et Meig., quin 
etiam Znthraces complectebatur, Eodem modo compositum 
genus Bibionum etiam in Fabricii. Mantissa Insectorum 1I, Ha- 
vniae 1787, nobis occurrit, nisi quod nomen Bibio illucens iam 
in B. filata mutatum est, idque merito; nam in Muscam illu- 
centem, quam Linnaeus ex Degeerii Museo protractam descri- 
*) Tertia enim species quaedam, sed nomine tantum, ex Catalogo Holthuysiano 
inde ab anno 1796 nota erat: v.i. Midas nitidus. 
*) Qui ob unam tantum, quae adhuc exstat, speciem novum aliquod genus con- 
stituere dubitant, hoc exemplo discant, a casu quodam, qui plerumque fortui- 
tus est, pendere, utrum diu haec species unica sit in genere suo, an mox 
plurimae aliae ei adstruantur. 
7?) Volumen VI. ipsum prodiit lingua Gallica a. 1776. vexsio Gezrmaenica a. 1782. 
