T. XIIl] DE COLEOPTERORÜM FAMILI1 NOVA. 365 



pressa; postica abdominis apicem saltern attingentia. — Tibiae omnes tenues, 

 levissime subconipressae, simplices, 4 anteriores longitudini femorum fer.e 

 aequales, posticae distincte longiores quam femora ejusdem paris; spinis 

 apicalibus tenuibus acutisque, externa distincte longiore quam interna. — 

 Tarsi angusti, simplices, elongati, subtus nec lamellati nec spinosi, simpli- 

 citer tenue pubescentes, articulis omnibus apice subtruncatis ; tarsi postici 

 articulo basali elongato, sequentibus duobus unitis haud vel parum breviore, 

 ultimo penultimo multo longiore. — Unguiculi tarsorum integri, tenues. 



Quod ad vitae rationem specierum hujus singularis generis attinet, pauca 

 tantum quae sequuntur dicere possum. 



Mares ambarum Petriae specierum, quae solummodo loca déserta sabu- 

 losa vel argillacea babitare videntur, interdiu latitant, noctu autem ad 

 lumen copiose advolare soient; volatu sunt rapido, cursu veloces, ita ut dum 

 moventur Hymenoptera quaedam potius in mentem vocent. Quamquam spe- 

 ciminum masculinorum haud exiguam collegimus copiam, tarnen nulla femina 

 inter ea nobis obvia fuit. Proinde praesumo hujus generis feminas Organi- 

 sationen! aberrantem nec non vivendi modum ab illo marum omnino diver- 

 sum habere. Differentia enim sexuum manifesta et acuta, quae cum in ha- 

 bitu exteriore, tum in vivendi modo continetur, frequenter in insectis deser- 

 ticolis observatur: numerosa hujus rei exempla praebent quidem faunae 

 desertorum Asiae centralis et Africae septentrionalis. 



Ex analogia cum nonnullis Meloidis (velut cum speciebus generum 

 Hapalits, Sitaris, cet.) et quibusdam RMpiphoridis (ut Rhipiphorus, ut Bhi- 

 picerus, alii) etiam suspicor specierum generis Petriae larvas, fortasse 

 feminas quoque, parasitas esse aliquorum Hymenopterorum vel Orthoptero- 

 rum. Quae cum ita sint, facile quoque fieri potest, ut Petriidae sic dictam 

 hypermetamorpliosin complurium Meloidarum itidem praebeant. 



Hoc insigne genus, continens duas quae sequuntur species, patri meo 

 Petro a Semenow grato venerabundoque animo dedicavi. 



1. Petria tachyptera, sp. n. 

 S. Tota pallide testaceo-flavescens, mandibularum tantum apicibus brun- 

 nescentibus, levissime nitida, subglabra. Antennis dimidium elytrorum paulo 

 superantibus, tenuibus, fere non compressis, articulis: 2° haud vel vix trans- 

 verso, 3° — 7° apice extus parum subobtuseque angulatis, ultimo (11°) longi- 

 tudinem antecedentis evidenter superante, apice distincte subacuminato. 

 Capite pone oculos vix angustato, irregulariter subobsolete (in occipite den- 

 sius) punctato, fronte sat angusta, indeterminate subrugata, inter antennas 

 transversim callosa ; clypeo obsolete subcoriaceo a fronte impressione leniter 

 arcuata suturaque tenui vix conspicua separato; oculis magnis, prominulis, 



Bulletin N. S. UI (XXXT) p. 613. 



