VI? 



mortalls 111 e esset, quem immortali*hominum memoria vivere victurumque 

 optimeintelligebara, cunctando exspectandoque Eum reducera a gravlssimo 

 Regura eonventu, iam isto tempore pulblice indicto, jtempus, quod solum 

 relictum erat, perdiderim, ut neque Ipsi, ilum vivebat, publicas Aca- 

 demiae nostrae gratias digne referre potuerim , neque coram Vobis hodie 

 sereno vultu tantorura benefactorum, quorum auctor Hic fuit, laetum 

 per se quidera nuntium persequi possira. 



Jtaque ad paucissiraa verba redacta perit purior illa vol«ptas , irapro- 

 vida adhuc lacrymarum praesentium, quam equidem, cura primum, quae 

 Secum in Academiae commoda constituisset, humanissime indicasset, litteris, 

 medio mense lulio huius anni ad Eum rais^is, paternura Eius animum 

 niagls , quam Viri Serenissimi potentiam summamque auctoritatem 

 spectans, pie et ingenue confessus sura, neque vero, cum die supra citato 

 ad Vos, Adiuncti praestantissiml, de hls esset referendum, animum, recejiti 

 tum fortuna commotura , dissimulavi* 



Nunc autem eo perveniraus, ut quomodo rem omnem aceuratius, uti 

 oincii est nostri, litteris mandemus, iure dubitemus , cum maxime veren» 

 ditim sit, ne per dlssensura quendam temporls peracti cum ea, qua nunc 

 affliglmur, tristitia, minoris fortassis ea videantur, quae huraanitate E i u s 

 paternoque in litteras amore nobis bona evenerunt, vel coraparentur cura 

 iis, quae tandem facturus fuisset, si dlutius vita frui licuiaset. Etenim 

 quod evenire solet, ut is , qui multa perfecerit, malorem quocunque suo 

 praeclare facto excitet virium ingenilque exspectationem , id maxime obviara 

 est in mortuis, cum desiderio defuncti cuiusdam homlnis exagitati omnes 

 et acutioribus quasi oculls divinum illud, quod bonis omnibus iara in istis 

 terris inest, coelesti luce perspicientes , nihil perfectum et aequum ab eo 

 tieri non potuisse, nobls persuademus. 



Igltur hls dlllgenter perpensis, loco et temporl optlme consultum Iri 

 videbatur, si , missis verborum ambagibus, rem oranera, quemadmodum 

 ab Eo, dum vivebat, Academlae iuvandae et amplificandae prospectum 

 est, Illius magls quam nostrls verbis referremus, ut » non decesslsse ex 

 w istis terris , sed adhuc vivere inter nos , res nostras curare et nobiscum 

 "vivere videatur. « 



