3tir 



praestantissimi illi viri, deliberent inter se mutuoque approbando, casti- 

 gando, oppugnando ad «)ummum humanae perfectionis fastigium adnitanturj 

 haec eorum sunt, in his summum hominibus commodum praeparabunt. 



Contra idem si facere velit ea Academia, quam nostram appellamus, 

 vereor, ne risui futura sit ; dispendio unius diei annum perderet j sectando 

 faniam, vanam se feminam senibus illis proderet. 



Quae singulorum docta opera, laude digna, ultro patria tulit, quae 

 exteri tradituri sunt, ea nobis vindicamus; ad ea rite edenda annuis vo- 

 luminibus sufficiunt nummi ; — exhauriuntur quotannis reditus omnes 

 commercio litterarum et prelo, editoque dein volumine resurgunt; redit 

 ab emtoribus libri pars diniidla eorum, quae expendimus, pars nova 

 redeunte anno affluit provocatque novum volumen. Ex his efficitur, ut 

 modici pretii veniat liber, quem neque bibliopola quispiam suis sumtibus 

 edendum facile susciperet, neque, si edidisset, tam paryi esset venditurus, 

 parceretve saltem tabularuni numero et elegantiae. 



» 



Velimus quidem , et hoc semper maxime in votis erat, ut 

 Vos, Cives optimi, qui opibus satis valetis, omnes ematis haec no- 

 fitra volumina et quasi tributum Vestrum per id pendere gestiatis 

 scientiae nalurali et medicae, quo vel meliora his, quae nunc instituimus, 

 absolvi , vel etiam superesse aliqua possint, quae maiorem aliquando 

 sortem parent Academiae. Haec Vos, obsecro, ne omnes negligatis, tum 

 spero fore, ut vestra benevolentia et liberalitate prospere negotia isti 

 cedant. 



lam ut verbis spem erigamus et bonum quasi augurium in medio 

 luctu capiamus, addere liceat verba gravissijna Viri, et stirpe, et dignilale, 

 et sapientia, et eruditione illustrissimi, Liberi Ear onis Wirsen, Aca- 

 demiae Regiae Holraiensis isto tempore Praesidis. Qui cum 

 die XXXI Martii anni praeteriti Academiae huius anniversaria nova 

 soleranique pompa celebrarentur, ante splendidissimam auditorum coronam, 

 ipsoque Regio Principe auscultante, diserte exposuit, quibus maxime 

 differat «ors eruditorum ab eorum condilione, qui, officiis publicis adstricti, 

 non ipsas litteras, sed harum ope flnem qualemcunque persequuntur, lit- 



