.XXXItl 



prospiciendls , consiliisqiie proposita ihvandis, Princeps Cancellarius 

 indefessam operam impendit. Ultimo tandem dicli congressns Veronen- 

 sis , exeunte anni proxime praeteriti autumno habiti, laboribus vix finitis, 

 qunm Noster valeludinis , ex aliquo tempore labantis , reficiendae causa 

 iler per amoenissima Lombardiae arva et littoris Genuensis partem aggres- 

 sus esset, repentino morbo pectoris spasmodico febrili in ipsa Genuae urbe 

 die 520. Nov. 1822 correptus est. Cuius quidem superandi etsi initio 

 spes esset , tamen , redeunte morbi atrocis insultu , vires Summi Viri 

 subito ita corruerunt , ut auxilii medici , utut summa cura adhibiti , nul- 

 lus amplius esset successus , sideratique pulmones respirare desinerent. 

 Atque ita fere inter ipsa muneris negotia Princeps incoropar abilis 

 animam Deo reddidit post brevem agonem , die 526. Novembris, morbi 

 sexto , aetatis anno septuagesimo tertio. Transiens vero ad superos reli- 

 quit Reg[ Suo Suisque Liberis duobus, quorura Alter, Illustrissimus 

 Comes Christianus Henricus ab Hardenberg - Reventlow, 

 Regis Daniae Potentissimi a consiliis status supremis etc. etc. , paterna- 

 rum virtutum gratiarumque haeres, beato Parenti in terris familiaribus 

 regundis successit, Altera Serenissimo Principi a Puekler - Muskau 

 felici consortio nupta est , nec non Nepotibus Stirpisque Illustrissimae re- 

 liquis Membris , omnibus denique Ipsius cultoribus Sui desiderium lu- 

 guberrimum , Sui vero Suarumque virtutum memoriam gratissimai^, 

 nunquam interituram. 



Purpurae quidem coronaeque Principis hereditas ex Regis speciali 

 decreto in modo laudatum Filium unicum, Comitem Illustrissimum 

 ab Hardenberg, in Daniae Regno domicilium habentem, insignique 

 munerum meritorumque honore fruentem, transire debuerat, Atque a 

 Rege Optimo illius dignitatis excelsae in Heredem nominis non solum, 

 sed virtutis quoque, coUatio solemnis, quantum ex nuntiis publicis nuperrime 

 patuit, iam consignata litterisque mandata erat. Sed tanta fuit Comitis 

 Illustrissimi verecundia , tanta erga Patris memoriam pietas, tanta 

 gloriae Patris ne pallii quidem in Se susceptione aliquomodo captandae 

 religio, ut maluerit Vir magnanimus hanc Sibi oblatam purpuram 

 rccusare, REGique, tantae animi nobilitatis documentum optime cogno- 



e 



