XXXIX 



O moTS ! quae cuius pretii sint homines et vere arguis et sanctissime 

 iudicas; quae fictitium omnera ornatum severa manu detrahis ; cuius fusca 

 licet et obscura lux, omni tamen alia hice certior est , ideone fune- 

 brem istam facem Casselium inter et Academiam accendisti, ut per- 

 spectis apertius praestantissimi viri meritis , tanto acerbius excitaretur nobis 

 ipsius desiderium ? Descendite in animos ipsi vestros , Auditores ! et im- 

 pressa penitus lineamenta dolorum relegite : nonne animi candorem , con- 

 silii vim, acumen ingenii, summam denique in pandendis naturae arcanis 

 solertiam , (quas omnes dotes in Casselio nostro, sive in privato ho- 

 minum comraercio, sive in senatu, sive in cathedra versanti, vidistis 

 splendescere, ) divelli a vobis atque eripi ingemiscitis ? 



Quod si humano generi concessum non sit, ut meritis par vita detur, 

 illud tamen solatio est, si communem terminum attigisse atque ita na- 

 turam ipsam satietate vivendi quodammodo explevisse licuerit. — Sed 

 occumbere doctissimum virum in medio aetatis vigore , extingui spem 

 fructuum uberrimorum , qui ex praeteritis praesagiebantur, scientiisque 

 irreparabile damnum relinqui ; — id acerrimo doloris sensu mentem per- 

 fringit, id ploi-at Academia in funere Casselii. 



Utinam fractae sanitati magis consulens, ex amicorum medicorumque 

 suasionibus dilectas nimium occupationes tempestive intermisisset ! — Verura 

 irapetrari nequit, ut bombyx nere desistat: pretiosa fila continuo 

 evolvit e visceribus suis, nec prius cessat, quam in suo sese incluserit 

 tumulo *). 



Sed non vacat cogitare , quantum nos amiserimus, dum cogitamus, 

 quantum ille consecutus sit , immortalitati iara adscriptus. 



Salve vero, o nobihs Anima! quae soluta parte imbecilliore tui, 

 de morte ipsa nunc triumphas, quam insigni vultus constantia, invicto 

 mentis robore , diu venientem fortiter vidisti, tand6m etiam sustinuisti. 

 Detur id philosophis, ut mortem spernant atque contemnant; Tu, quod 

 soli religionis cultori datum est, spem ultra tumulum extendisti, mortem 

 tanquam gradum ad aeternitatera exosculatus es. 



•) Vid. Casselii Orat. de utilit, stud. histor. scientt. physic, pag. VII. 



