logo , et eximia eius bibliotheca adhibita , insignes qiiidern fecit progressus 

 in externis avibus cognoscendis , verum quod , multitudine nuper inven- 

 torum , ampliorum etiam demura inveniendorum spe , ex istis proveniente, 

 diremtum, «tabulis illis pictisw i^Planchea coloriees^ eessit, quae nunc a 

 Temminckio et Laugierio eduntur. 



Dum Kuhlius Amstelodami operi incumbebat , Swinderenus Gro- 

 ningae accepit epistolam, qua ille designatus est itineri, publico sumtu 

 subeundo. 



Ad Kuhlium autem ipsum abillustrissimoviro, Regis Ministro 

 et Adiutore consiliorum, quae de publicis edocendi insti- 

 tutis, et industriae opera et coloniis cgpinntur, litterae perlatae 

 sunt, in quibus haec scripta erant: »Quae ad Regem Potentissimum |re- 

 lata sint de eius in singulis naturae historiaepartibus eruditione, lamiam parata, 

 de disciplinae studio , et de summo, quo flagret, excolendarura virium et 

 augendae eruditionis ardore, animumRegis advertisse ad eum, tanquam 

 iuvenem , qui cum fructu unam aut plures civitatis colonias obire 

 possit , ut adhuc absconditos thesauros , quos natura tam large illic reclu- 

 dit , in notitiam virorum doctorum patriae et totius Europae proferat.« 



Eodem fere tempore Minister illustrissimus , plurimum 

 opus esse ratus ad iter cum fructu perficiendum , ut Kuhlius , ante 

 quam viam ingrederetur , complexum atque gradum , quem doctrinai n 

 Europa iam assequuta esset, cognoseeret, Regi suasit, ut illum Londinum 

 atque Parisios publico sumtu proficisci iuberet. 



Quo commotus anirao Kuhlius hunc nuncium acceperit , si verbis ad 

 id explicandum opus sit, argumento erunt litterae, ad SAvinderenum 

 scriptae, quae haec habent: »Nuncius iste sic rae concussit, ut prae gaii- 

 dio, quid agerem, non haberem. Magnas Tibi et Temminckio gratias 

 debeo , nec unquam ex memoria excedet , quanta beneficia T u in me 

 contuleris. Semper mihi quidera constitit, me totum studiis dedere , sed 

 quot cum impedimentis mihi dimicandum fuisset, nisi mihi contigisset, ut 

 Te cognoscerem. Commoratio mea Groningae mihi pergrata iam fuit 

 semperque erit ; neque unquara immemQr ero iucundorum dierum , quibu» 

 ibi me excolere incipiebam. « 



8 



