208 C. F. SCHULTZ, 



figurara quidem bene sistit, haud vero directionem; nimis 

 enim patula et fere recurvata delineata sunt, qualia B. apicu- 

 latae potius propria. 



j3. Barbula obtusifolia Schwaegr. — Tab. XXXII. fig. i3. 



B. caule subramoso, foliis ovato-oblongis subcarinatis 

 marginaiis obtusis erecto-patulis , theca obionga recta, oper- 

 culo subulato curvulo. 



B. obtusifolia Hedw. Spec. Suppl. I. 129. t. 3i. 



« « Bridel Method. 92. 



« « , Schultz FI» Slarg. Sappl. I. 69. 



Habitat in Helvetia et in praeruptis argillosis Duc. Megap. 

 Starg. ; prope Bonnam quoque legit Ili. Nees ab Esenbeck. 2|, 



Statura et habitu multa cum praecedente huic speciei com- 

 munia sunt; caules tamen breviores robustiores, tomento radi- 

 culoso dense implexij fructiferi subsimplices '3 •■ ^^-VmeaiTes, 

 sieriles semiunciales et longiores; folia densa ovato-oblonga, 

 inferiora breviora obtusissima ferrugineaj superiora e basi la- 

 liore quasi undulata s. repanda, nervo valido purpureo bre- 

 vissime mucronata cum perichaetialibus acutiusculis intense 

 viridia , margine incrassato opaciore , interdum tenuiore et 

 subreflexo; seta terminalis vix semiuncialis stricta; theca deo- 

 perculata oblonga brunnea; operculum ea brevius subulatum 

 curvatum. — Haec e speciminibus numerosis, quae ipse collegi 

 quaeque et iconi citatae et speciminibus Schleicherianis 

 exacle respondent. 111 Sch waegrichen muscum iuxta B. 

 revoluiam seposuit, verum multo propius ad B. unguicula- 

 tam accedit. 

 i^. Barbula cuspidata Sch ultz. — Tab. XXXII. fig. i4. a- 



B. caule subsimplici , foliis lineari-lanceolatis acuminatis 

 apiculatis margine subreflexis strictis patentibus, theca cylin- 

 drica, operculo subulato incurvo. 



