Memoria Fr. de Wendt. XXIX 



tisque ad a. 1777, quo sponte illis abdicens, Comitis de Ysenburg- 

 Biidingen curam medicam suscepit. Quo vero brevi post e vita dece- 

 dente , viduam ipsius , e stirpe illustrissima Comitum Stolbergae- 

 Wernigerodae natam , ipsamque Principissae Anhaltinae - Plessensis 

 sororem, Noster in matrimonium duxit, et cum pia liac et virtutibus egregia 

 ipsique deditissima matrona ad annum 1785 usque, quo praematura mors 

 illam abripuit, in coniunctissimo consortio , duorum liberorum , filii et 

 filiae, partu tanto arctius stricto, vixit. Commovit vero ipsum hic fau- 

 stissimus eventus, ut eodem, quo foedus fortunatum iniverat, anno locum 

 spartamque, qua novissime functus erat, relinqueret, et Erlangam, 

 Universitatis suae litterarum fama fiorentem , peteret. Hic vix per annum 

 privatam vitam in otio litterario degens, consiliisque medicis, quibus 

 mox numerosis amicis aliisque aegrotis ut Aesculapii et Hygiaeae sacer- 

 dotem aeque peritum salutiferumque ac paratissimum sese praestitit, scien- 

 tiae suae famam indies amplius augens , a Serenissimo tum temporis in 

 terris Franconiae Brandenburgicis regnante Marggravio Alexandro 

 Medicinae Professor publicus ordinarius in eadem Universitate 

 Erlangensi constitutus, et Consiliarii aulici praerogativa ornatus 

 est. Novum munus , quo novum Asademiae decus, novumque inprimis 

 Clinices, aptius fructuosiusque in tironum usum instituendae , praesidium 

 conderetur , auspicatus est Wendtius d. 12. Maii 1778, edito program- 

 mate de pulsus m utati one quadam insigni, habitaque oratione de 

 quibusdam morbis eruditorum, ex neglecto corporis motu 

 ortum trahentibus. 



Animum tum studiose appellens is ad condendam scholam medicam 

 practicam , qua tirones institutione et exemplo in curandis medendisque 

 morbis ad ipsos ex parte aegrotantium lectulos exercerentur , et assidua 

 opera in praeparandis omnibus, ad institutum tale digno idoneoque modo 

 stabiliendum necessariis , vincendisque difficultatibus haud exiguis, quae 

 maxime ex redituum , ad impensas faciendas necessariorum , penuria initio 

 obstabant, occupatus , ocius, ac sperare licebat, Consilii supremi, quod 

 rebus academicis tum praeerat , cura et auxilio , Principisque , proposito 

 egregio faventis, munificentia voti compos factus est, ita ut iam anno 



