n 



'aturus operam , ut observationum,, quas nuperrime in bo- 

 tanices substili illa Tibi mihique adamata parte fecisse con- 

 tigit, aliquam adumbrationem publico usui porrigerem , re 

 ipsa flagitante , meoque impulsus desiderio , Te elegi , ad 

 quem verba mea dirigerem. Tu enim ita mecum egisti , ut 

 facile inductus essem , qui epistolae illius , quam antiquo 

 Catoni scripsit antiquus Cicero , quaeque incipit a verbis : 

 «Laetus sum, laudari me, inquit Hector,« ad Te per- 

 ferendam declissem magnam partem , nisi in hoc ipso aliquid 

 arrogantiae positum esset , quam a me alienam vehementer 

 cupio. Jam cum Tu me familiaritatis , splendidique patroci- 

 nii, quin amabilis amicitiae Tuae participem feceris , quae 

 nunc publice expositurus sum , hisce litteris tanquam privato 

 Tuo mitissimoque judicio tradere statui, ut, si quid erra- 

 verim, aut justo audacius stabilire conatus sim , ne incon- 

 suetum aliquem austerumque judicem in limine statim ex- 

 perirer. 



Etiamsi enim, quicquid detegisse fortuna dederit, jam a 

 viris harum rerum peritioribus bene praeparatum sit , facile 

 tamen , qui non cum Tua earundem rerum cognitione Tuo- 

 que animo judicium de his pageliis edere dignabuntur, ■ytagddo^a 

 et erronea invenire possent, quae ad ipsam veritatem proxime 

 accesserint. Ex altera vero parte argumentorum subtilitas, in 



X 



