262 Goldfuss, Descriptio cranii 



subrotundum et obtusum abit. In buius speciei craniis iu- 

 venilibus os fronts arcu, vix perspiciendo , retro curvatur , 

 illa vero crista non nisi prope cacnmen sincipitis sese osten- 

 dit , unde lineae semicirculares separatim et arcui similes , 

 a se invicem semper remotae , usque ad processum mala- 

 rem procedunt, inter se spatium convexiusculum relinquentes. 

 In tenerae aetatis capilibus bae lineae non nisi planorum 

 sulcorum vestigiis notantur , inter quos os frontis et margini 

 sagittalis proxima ossium bregmatis pars se aliquantisper 

 extollunt. In U. arctoideo crisia sagittalis directa linea non 

 procedit, sed versus occiput curvatur, minus notabilis et mi- 

 nns alta, eiusque crura dividimtur in regione suturae coronalis. 

 In U. fusco illaque nova fossili specie haec protube- 

 rantia magis tenuis est , notabilior attamen in U. fusco, 

 quam in fossili. In regione suturae coronalis eodem modo 

 dividitur, in illo prope regionem ossium bregmatis curvatim, — 

 i\\ hoc recta versus occiput proceclens , in cuius vicinitate 

 haec crista U r s o r u m f u s c o r u m i u n i o r u m magis vel mi- 

 nus finditur et vix notabilis est , cranium autem inde ab ista 

 fissione perpendiculariter descendit. 



O s f r o n t i s. 



Maxima buius ossis latitudo in omnibus ursorum craniis 

 spatio, processibus malaribus interposito , describitur. Ursi 

 arctoidei caput, si longitudinem spectes , hoc loco augustis- 

 simum est omnium. Ipsa enim Ursi f usc i et f o ss ilis crania, 

 multo ea quidem breviora , illud latitudine superant , U. 

 fossilis tamen aliquantum latitudine alterum excedit. In 

 Urso arctoideo et spelaeo processus malares versus 

 angulos curvatim et obtuse procedunt, simulque in tubera 



