de Siphonostomate. 633 



recenter retractis , quo casu animal magis turgidum motus 

 lentos tantum agebat, et aquae marinae immissum, per aliquot 

 tempus vitam conservabat. Hunc vermem ad Abranchos 

 setigeros Guvieri pertinere et novum eornm genus efficere, 

 nullus est , qui dubitabit; hinc in una eademque familia cum 

 Thalassemate et Sternaspide collocandus, a quibus tamen toto 

 coelo distat ; nonne forsau naturae magis conveniret , si Tha- 

 lassema et Sternaspis in systemate zoologico Echinodermatibus 

 apodibus adnumerarentur , cnm Priapulis et Sipunculis 

 procul dubio viciniores sint, quam Lumbricis, Naidibus 

 et vermi , iamiam a me descripto. Hic memoratu dignissimus 

 mihi praesertim propter duplicem victum assumendi modum 

 videtur , quem in nullo alio verme adhuc observare licuit, et 

 qui certe singulari vitae generi respondet» Au vermis hic 

 praeter victum moliiorem , ore devorandum, nonnunquam 

 etiam duriorem appetit, saliva sua eum emollit et tunc deni- 

 que ope proboscidis et eius osculi absorbet? Sed quis in oc- 

 cuhissimas maris ^oragines descendere tantillosque innumero- 

 rum animalculorum mores observare potest ? Talia forsan 

 nobis semper latebuut. Nomen vero Siphonostoma huic novo 

 vermium generi tribuendum esse credidi , cum ore et siphone 

 simul instructum sit ; nomen triviale autem diplochaitus pro- 

 pter binas utrinque setarum series. 



Explicatio Tabularum. 



Tab. L. 

 Sternaspis thalasseraoides. 

 A. Rostrura. B. Clypeus in pectore. C. Verrucae frontales. D. Ge- 

 nitalia externa. E. Orificium ani. F. Vesicula analis. G. Setae 



L 1 1 1 



