— 158 — 
men nadere berichten in de mededeelingen der aardbevings- 
commissie over 1886 in dit Tijdschrift. 
In de laatste jaren vertoonde de Gedeh, van beneden ge- 
zien, slechts zelden, en dan nog zeer weinig rook; doch 
reeds een week voor de uitbarsting had de Heer J. H. Her, 
opzichter bij den bergtuin Tjibodas zoo ook verscheidene 
andere personen te Sindanglaija, enz., waargenomen, dat de 
rook bestendig uit den krater opsteeg en veel sterker was 
dan anders. 
Op 1 Mei (*) des avonds omstreeks 8 uur hoorde de Heer 
Hey. een klein aantal opvolgende geluiden als verwijderde 
kanonschoten, die ook ’snachts voortduurden. Naar den ` 
krater ziende, zag hij toen de rook als door een inwendig 
vuur verlicht. Den volgenden morgen vertoonde zich in en 
onmiddellijk boven den krater een dichte donker grijze wolk, 
die duidelijk iets anders was dan rook en dus blijkbaar 
aschregen was. Hoelang die duurde was niet op te geven, 
daar elken morgen tegen 8 uur ongeveer de top van den 
berg in wolken wordt gehuld en verdere waarneming dus 
verhinderd wordt. Den daarop volgenden morgen was er 
echter van een aschregen niets meer te zien, daar zich 
wederom slechts de helder witte, vrij zware rook vertoonde, 
die in twee afzonderlijke kolommen omhoog steeg. 
Den 11:9 Mei ondernamen wij een tocht naar den krater. 
Opweg naar Kandang Badak, waar overnacht werd, was 
niets te zien. Slechts zag men dat in de kali bij Lebak Saät 
in de kleine plasjes, waar het water nauwelijks in beweging 
was, de bodem bedekt was met zeer fijne licht grijze asch, 
terwijl het water zich volkomen helder vertoonde. Dit trok 
toen echter onze aandacht niet. Den 12%» Mei gingen Wij 
opweg naar den top en bemerkten toen reeds vóór wij aan 
den krater waren dat er iets gebeurd moest zijn. 
(*) Deze datum is de waarschijnlijkste, maar kan niet met volkomen 
zekerheid opgegeven worden, misschien moet deze zijn 30 April, of 
anders 29 April. 
