— MO — 
instinctmatig de vlucht meer landwaarts in. Verscheidenen ` 
hebben daardoor nog hun leven mogen redden, doch de 
meesten werden reeds door de vloedgolf overvallen, alvorens 
zij het hooger land hadden kunnen bereiken, en vonden zoo 
hun dood. 
Overal stemmen ook de berichten overeen, dat deze 
vloedgolf een zwarte modder aanvoerde en een zeer gepronon- 
ceerde zwavellucht verspreidde. 
Zelf heb ik verscheidene kleeren gezien, welke met deze 
vloedgolf in aanraking zijn geweest. Deze waren alle zoo 
zwart als roet en met een donkere modder overdekt. 
Over het algemeen is de vloedgolf + 4 M. hoog geweest 
en op de meeste plaatsen + 150 M. landwaarts ingeloopen. 
Te Elpapoetih moet de vloedgolf echter minstens 15 M. hoog 
geweest zijn, terwijl deze te Tehoro zeker eene hoogte van 
12 M. heeft bereikt. 
In eerstgenoemde plaats is een groot gedeelte van het 
strand over minstens 150 M. breedte in de diepte verzonken, 
zoodat op de plaats waar vroeger 11 vadem diepte werd 
gelood, men daar thans op 40 vadem nog geen grond had. 
Eveneens is te Tehoro een groot gedeelte van het strand 
in zee verzonken. Vroeger liep aldaar een kali tusschen 
het strand en den bergrug, terwijl deze zich thans direct 
in zee uitstort. 
Te Amahei en Waai Samoe zijn groote scheuren in den 
bodem ontstaan. 
Te Amahei bevinden zich drie spleten welke op sommige 
plaatsen !/, M. breed en 1 M. diep zijn. Een daarvan loopt 
door tot de negorij Polappa op + een uur afstands van 
Amahei gelegen. 
Te Waai Samoe zijn eveneens 3 scheuren in den bodem 
ontstaan en blijkbaar heeft aldaar eene kolossale opheffing 
van den grond plaats gehad, daar de eene zijde van den rand 
der scheur minstens een voet hooger dan de andere zijde is- 
Tevens verklaarde de bevolking dat op sommige plaatsen 
zoet water met kracht uit die spleten spoot. De sporen 
