— 220 — 
Over den aard dezer land- en zeebeweging kon ik een kort 
onderzoek instellen, waarbij mij het volgende gebleken is. 
Vooraf verdient vermelding, dat slechts zeer enkele punten 
van Ceram door Europeanen bewoond worden, zoodat het 
aantal vertrouwbare gegevens bij deze aardbeving buiten- 
gewoon gering is. Dit blijkt reeds dadelijk bij de bepaling 
wáár het centrum van den schok gelegen heeft, waarvoor 
slechts 2 waarnemingen te gebruiken zijn, en ook deze zijn 
nog ver van nauwkeurig. Te Ambon was de stoot van N. 
O. naar Z. W.; te Wahai (Noordkust van Ceram) was de 
stoot + van 242» (+ W. Z. W. naar O. N. O.), maar de 
aanwijzingen liepen hier van 230? tot 260^ uiteen. Zet men 
deze richtingen op de zeekaart (zie bijgaande teekening 
Fig. 1) uit, zoo snijden zich die twee lijnen in het gebergte 
bewesten de Elpapoeti-baai; en werkelijk vertoont hier het 
gebergte talrijke witte en gele vlekken, nieuwe, versche 
afstortingen van stukken van het gesteente; verder moet 
volgens berichten van inlanders de kampoeng Mani in het 
binnenland (er ligt nog een tweede kampoeng Mani aan het 
strand) groote schade geleden hebben, en is de verwoesting 
aan de kusten der Elpapoeti-baai ook het sterkst geweest. 
Hier ergens ligt dus het punt, of liever de streek, van 
waar de stoot is uitgegaan; maar het is uit gebrek aan 
meerdere gegevens niet mogelijk dit punt juister te bepalen, 
te meer daar het binnenland van West-Ceram, door de on- 
gunstige gezindheid der bevolking, niet nader te onder- 
zoeken is. 
‚Van de genoemde streek heeft zich de schok naar alle 
richtingen voortgeplant, het sterkst naar West en naar 
Oost, hoogstwaarschijnlijk langs een oude barst of scheur 
in de aardkorst, die reeds door de topografie van Ceram 
duidelijk te horkennen is; want de gedeelten A en vooral 
B M D mem er tue afzonderlijke berg- 
achtige eilanden, die door veel lager terrein met het hoofd- 
massief van n am samenhangen. De stukken A en B 
scheiden de  Piroe-, Elpapoeti- en  Teloeti-baaien; in de 
