e De 
Aan het Bataviaasch Genootschap — dit geleerd en te 
regt beroemd ligchaam, zegt BLEEKER — ‚werd een adres 
gericht, waaraan ik het volgende ontleen: 
„Maar de tegenwoordige tijd heeft in het gering 
aantal Natuurkundigen in Nederlandsch-Indië eene ver- 
andering gebracht en wat vroeger minder mogelijk 
was, beschouwen wij thans niet alleen als mogelijk, 
maar ook als noodzakelijk om te verzekeren de meest 
mogelijke uitbreiding van de Natuurwetenschappen in 
Indië en het nut, wat zij den Staat en der Maat- 
schappij kunnen aanbrengen. Het is daarom, dat wij 
ons hebben ve See p 
Het voorbeeld der Natuurkundige Vereeniging vond 
weldra navolging; het Bataviaasch Genootschap van Kun- 
sten en Wetenschappen, de bakermat der wetenschap in 
deze gewesten, gaf teekenen van nieuw leven; in 1851 
vestigde zich te Soerabaja een „Afdeeling Oostelijk Java 
van het Koninklijk Instituut van Ingenieurs” en een ,Veree- 
niging voor de verbetering en uitbreiding van handel, 
zeevaart, industrie en kultures”; een jaar later werd de 
„Vereeniging tot bevordering der geneeskundige wetenschap- 
pen in Nederlandsch-Indié” - opgericht en ontstond het 
„Nederlandsch-Indisch Onderwijzersgenootschap” om na 2 
jaar te worden gevolgd door de stichting van de „Neder- 
landsch-Indische Maatschappij van Nijverheid (en Land- 
bouw”). Hetzelfde jaar gaf ook het aanzijn aan de 
„Maatschappij tot Nut van het Algemeen in Oost-Indië” 
en de rechtswetenschappen bleven bij de algemeene be- 
weging niet achter door de oprichting van „het Regt in 
Nederlandsch-Indié.” 
En dat die beweging op wetenschappelijk gebied ' weer 
haar teragslag had op het maatschappelijk en staatkundig 
leven, spreekt van zelf, niet waar. 
