— 286 — 
“Het lidmaatschap der Natuurkundige Vereeniging was 
in de eerste 20 jaren van haar bestaan iets anders dan 
tegenwoordig. Zooals bekend, geeft men zich thans eenvon- 
dig aan het Bestuur op — druk loopt het niet — en men 
wordt in een Bestuursvergadering met algemeene stemmen 
tot Lid benoemd. 
Vroeger was het een onderscheiding, die men alleen 
waardig werd gekeurd op grond van eenige wetenschap- 
pelijke verdienste b. v. doordat men iets in het Tijdschrift 
had geschreven of op andere wijze gepubliceerd of doordat 
men zich door toezending van naturaliën verdienstelijk 
had gemaakt, enz., enz., en eigenaardig is het, dat bij 
sommige personen heden ten dage deze meening nog bestaat. 
Men teekende in op het Tijdschrift ad f 10 gulden per 
jaar of men Lid was of niet en het eerste jaar bedroeg 
het aantal inteekenaren op Jara alleen reeds meer dan 
100. Ook in Nederland werd het verkrijgbaar gesteld, 
terwijl aan de voornaamste wetenschappelijke Genootschappen 
in Europa presentexemplaren werden gezonden. 
Het Bataviaasch Genootschap verleende flinken steun 
door zich te verbinden jaarlijks voor het Tijdschrift 1600. 
gulden bij te dragen, terwijl daarvoor de inkomsten vau 
het Tijdschrift vloeiden in "e Genootschaps Kas. 
Tweemalen 'smaands werd een vergadering gehouden 
en door het gemis van een eigen lokaal hadden deze 
samenkomsten beurtelings bij de Bestuursleden aan huis 
plaats. Alleen wanneer er een wetenschappelijke voor 
dracht werd gehouden, geschiedde dit ten huize van den 
Legercommandant Z. H. pex HERTOG VAN SAKSEN WEIMAR 
EISENACH. 
De gewone kwaal van Hollandsche en ook van Indische 
Instellingen — gebrek aan fondsen — was de oorzaak van 
het eerste verzoek aan de Regeering, dat tevens de eerste 
tegenvaller was. 
In dien tjd— de naam postzegelverzamelaar was in 
Indië nog onbekend — ging de verzending van brieven en 
