— 303 — 
veel geld en dit artikel is bij de Koninklijke Natuurkundige 
Vereeniging altijd schaarsch geweest. 
Wie zal ontkennen, dat een zoölogisch Museum van den 
Indischen Archipel een sieraad, ja een noodzakelijk sieraad, 
zou uitmaken van Insulinde’s hoofdstad? Maar waar de Re- 
geering voorgaat met flinken steun te onthouden en waar 
het bij de in Indië rijk geworden Hollanders geen gewoonte 
is, om zooals in Amerika, een gedeelte van hun fortuin voor 
de wetenschap te bestemmen, daar is het geen wonder, dat 
het Museum een inrichting is gebleven, waarover men zich 
schaamt als een vreemdeling er naar vraagt. 
Veel van wat in den loop des tijds ten geschenke was 
gegeven, is door bederf te gronde gegaan; niet omdat de 
vernielende invloed van het tropisch klimaat niet met succês 
te bestrijden is, maar omdat men geen Conservator bekostigen 
kon. En van den Leeraar in de Zoölogie a/h Gymnasium 
Willem III is het niet te vergen en door hem is het op 
den duur niet te doen, om tevens Conservator van een geheel 
Museum te zijn. 
Toch is onder de leiding van den vroegeren Leeraar, thans 
Prof. SLUITER veel voor het Museum gedaan: doch in hoofd- 
zaak werd het een SLurrrr-collectie. Op zijn initiatief kwam 
hier op kleine schaal een aquarium tot stand en werd het 
gebouw voor een gedeelte in een zoölogisch station veranderd, 
waar zelfs enkele Europeesche geleerden van naam hebben 
gewerkt. 
Helaas, na het vertrek van SLUITER dommelde alles weer in! 
En nu weldra in "e Lands Plantentuin door de pogingen 
van zijn Directeur, een zoölogisch Museum verrijzen zal, 
dank zij den steun van enkele Hollanders, die met eere 
genoemd dienden te worden en die de Regeering, welke 50 
gulden toestand, tot voorbeeld diende te nemen, nu, zeg ik, 
in Buitenzorg een zoölogisch Museum onder leiding van 
Dr. KONINGSBERGER verrijzen zal, nu heeft de Koninklijke 
Natuurkundige Vereeniging besloten, om wat Buitenzorg heb- 
ben wil, aan Buitenzorg af te staan. 
