— 43 — 
zijn dood een zeer groot verlies is voor de studie der Flora 
onzer kolonie en in het bijzonder voor 's Lands Plantentuin 
te Buitenzorg — de voorafgaande regelen zouden geheel haar 
doel hebben gemist, indien er dit alles niet uit bleek. Toch 
dient er nog iets aan te worden toegevoegd, ter aanvulling 
der korte kenschetsing van BOERLAGE's persoonlijkheid, waar- 
mede dit beknopte levensbericht begon. 
J. G. BOERLAGE behoorde tot degenen die weten te woekeren 
met de hen gegeven talenten niet alleen, maar bij wie een 
streven naar ernst, deugdelijkheid en degelijkheid in het 
werk steeds leidend beginsel is. Ten volle was hij er zich 
van bewust, en handelde bij daarnaar altijd, dat vooral de 
natuuronderzoeker tot plicht heeft — omdat zijn werk zoo 
moeielijk door anderen te controleeren is — bij het onderzoe- 
ken en beschrijven dit steeds zoo goed slechts eenigszins 
mogelijk te doen en zich nimmer door neven-motieven van 
welken aard ook tot oppervlakkig werken en overhaasting 
te laten verleiden. Wars van alle effectbejag of streven 
naar een gemakkelijk succes in kringen tot het vellen van 
een eigen oordeel onbevoegd, waren gevoel voor plicht en 
verantwoordelijkheid hem tot vast richtsnoer bij zijn werken, 
ook in die gevallen waarin zijn ijver en voortvarendheid 
hem noode er zich in deden schikken dat de deugdelijkheid 
van het werk eene ongewenschte vertraging in de openbaar- 
making der uitkomsten vorderde. 
BoERLAGE was een braaf, goed man, een liefdevol echtge- 
noot en huisvader, een ernstig, conscientieus natuuronder- 
zoeker. Afgescheiden van de groote waarde en beteekenis 
der vruchten van zijn onvermoeide werkzaamheid, maken 
deze karaktereigenschappen, dat de nagedachtenis van hem 
die zijn gezin, zijnen vrienden en der natuurwetenschap 
zoo onverwacht ontviel, velen, zeer velen, tot voorbeeld kan 
en moge zijn. 
TREUB. 
Buitenzorg, 26 December 1900. 
