— 467 — 
Men kan zich voorstellen dat door de zonsbestraling in de 
aard-atmospheer, die met de aarde rondwentelt, electrische 
stroomen optreden en dat bij iedere storing in die straling 
de stroomsterkte verandert. 
"Dat verder die kringstroomen, wegens de meteorologische 
dissymetrie der aarde, niet evenwijdig aan de parallelcirkels 
loopen, maar daarvan afwijken. 
Die meteorologische dissymetrie der aarde wordt vooral 
aangegeven door de gemiddelde cyclonen-baan over Noord- 
Amerika. den Atlantischen Oceaan en Europa. En is het 
de hoogste atmospherische 
een onlangs bewezen feit, dat 
wijl het evenzoo 
lagen deelen in het spel der cyclonen, ter 
bekend. is, dat die ijle lagen electrische stroomen kunnen 
geleiden, zoo begint ook hier het physisch verband door te 
schemeren | 
De samenhang met de 
magnetisme werd aldus gevonden. 
eenvoudige rekenwijze werd uit d 
der kompasnaald op het oppervlak 
richting gevonden, die bleek dez 
magnetische as. 
Met behulp dier rekenwijze werd uit de nieuw samen- 
gestelde isogonenstelsels die richting in haar verandering van 
1600 tot heden gevolgd en bleek het, dat het uiteinde der 
magnetische asom die bovengenoemde noorderlichtpool wentelt. 
Terwijl nu SCHUSTER waarschijnlijk heeft gemaakt, dat 
door de wenteling der aarde in het magnetische veld der 
zon een dergelijke wenteling om de pool der aarde plaats 
zal vinden, zoo schijnt de hier gevonden wenteling daarop te 
wijzen, dat dezelfde invloed, die de bovengenoemde stroom 
kringen om de noorderlichtpool dwingt te loopen, ook de 
seculaire wenteling der magnetische aard-as om die noorder- 
lichtpool doet plaats vinden. 
seculaire variatie van het aard- 
Volgens een nieuwe en 
e verschillende richtingen 
der aarde een gemiddelde 
elfde te zijn als die der 
