— 415 — 
stralen meestal sierlijke fijne naalden uit, die gedeeltelijk 
als zweetapparaat van het organisme dienen, gedeeltelijk 
ook dienst doen voor verdediging. 
Vanaf het centraalkapsel stralen duizende zeer fijne plas- 
madraden, die dienst doen bij de voedselopname, welke 
echter geheel passief geschiedt. Vele Radiolariensoorten 
lichten prachtig in het donker; deze -phosphorescenz gaat 
uit van vetkogels, die in het centraalkapsel zijn ingesloten. 
De meest interessante Radiolarienvormen zijn die, waar 
het geheele skelet uitsluitend uit een ster van gewoonlijk 
20 naalden bestaat, die tegen over elkander zuiver mathe- 
matisch gesteld zijn. Laatstgenoemde vormen behooren tot 
de speciale groep der zg. Acantharien, waar het aantal 
naalden op 20 gefixeerd is en die volgens een bepaalde wet 
(Icosacanthen Gesetz) geplaatst zijn. 
HaECKEL noemde deze rangschikking, ter eere van zijn leer- 
meester JOHANNES MÜLLER, de eerste die zich grondig met 
de Radiolarienstudie bezig hield, — „das Mürrer’s Stellungs- 
gesetz". 
De 20 naalden zijn hier altijd tusschén de beide polen 
eener naaldvrije ideaal hoofdas zoodanig verdeeld, dat zij 
5 gordels ieder van vier naalden vormen; de vier naalden 
van iederen gordel zijn even ver van elkaar en ook even ver 
van dezelfde pool verwijderd en alterneeren zoodanig met 
die der beide aangrenzende gordels, dat alle 20 naalden 
tezamen in vier meridiaan vlakken liggen, die elkaar onder 
hoeken van 45” snijden. 
Deze icosacanthische plaatsing der naalden moet wel hoofd- 
zakelijk een hydrostatisch voordeel opleveren. 
Aan de 20 naalden ontwikkelen zich nu dikwerf tangen- 
die loodrecht op de naalden staan, waar- 
tiale apophys 
iale apophysen, Velen 
door een samenhangende getraliede schaal ontstaat. le 
blijven kogelrond, anderen worden door verlenging van een 
as elliptisch, door verkorting lensvormig. 
Al die verschillende Radiolarienvormenlaten zich gemak- 
kelijk van elkander afleiden, waardoor een aangesloten. rij 
