-- 323 — 
oplossing — dat men de kompasnaald niet meer kon doen 
afwijken. Wel kreeg men een afwijking bij een multiplicator- 
galvanometer, en ook deze afwijking plaatst het Al rechts | 
van (beneden) het Zn. 
Spreker laat een eenvoudig toestelletje zien, bestemd om 
de werking van Al en Zn in galvanisch verband op verdund 
zwavelzuur te demonstreeren. 
Vervolgens vermeldt hij, dat eene berekening over de 
stroomsterkte van het element, waarmee de afname der Zn- 
plaat bepaald was, tot een uitkomst van 1 Ampere voerde, 
waarbij de inwendige weerstand werd afgeleid uit de grootte 
en den onderlingen afstand der platen benevens de door. 
KOHLRAUSCH opgegeven waarde voor den weerstand van 
zwavelzuur. Deze uitkomst is echter geheel in strijd met die, 
welke men verkrijgt, zoo men de stroomsterkte afleidt uit 
de hoeveelheid opgelost Zn, waarbij men 1/, Ampère vindt. 
Waarschijnlijk wordt de inwendige weerstand zeer verhoogd 
door een dun laagje basisch aluminiumsulfaat, dat de 4/-plaat 
bedekt. 
Um hierover eenig inzicht te verkrijgen, besloot men proeven 
te doen met een A4/—Zn-cel, waarbij niet А, SO, werd 
gevoegd, doch HCl, daar zoutzuur locale werking op het Al 
uitoefent en dus wellicht de plaat voortdurend geheel of ten 
deele schoonmaakt. 
Inderdaad gaf een eerste proef met een tangentenboussole 
een veel grooter afwijking bij een cel met zoutzuur dan toen 
men met zwavelzuur van gelijke normaliteit had gewerkt; 
de polen bleken onveranderd te zijn. Proeven van deze 
Soort kunnen allicht in de zaak klaarheid brengen. | 
Eindelijk wijst de spreker er nog op, hoe zonderling de 
Werking der 4/--Н, SO,—Zn-cel is voor de thermochemie, wan- 
neer men inderdaad moet aannemen, dat het 4/ onmiddellijk 
met zwavelzuur in aanraking is. Terwijl toch één equivalent 
Al bij oplossing een warmte-ontwikkeling van + 41 cal. moet 
Seven, ontwikkelt één zequivalent Zn slechts T 19 cal. en 
nu is de wet van de grootste warmte-ontwikkeling wel reeds 
