ST "m 
De tot heden bekende feiten betreffende de innervatie van 
den darm door den Sympathicus leeren ons, dat de verdeeling 
van het lichaam in metameren, die voor den lichaamswand 
met zekerheid werd aangetoond, tot nu toe niet bewezen kan 
worden voor het darmkanaal der visschen. Ook, zoo wij met 
GEGENBAUR (14) aannemen, dat de Vagus uit een groot aantal 
zenuwen werd gevormd en alzoo het door den Vagus gein- 
nerveerde gedeelte van den darm zoude kunnen opvatten als 
behoorende tot een aantal metameren, die verdwenen zijn, of 
die, tot eene kleine ruimte beperkt, zich vereenigd hebben, 
zoo kan men dit toch niet van het uitsluitend door den Sym- 
pathicus geinnerveerde gedeelte zeggen. 
Immers de Splanchnicus ontstaat (STANNIUS l. c.) bij Teleostei 
uit het Ganglion coeliacum en dit heeft geen andere wortels 
dan die, welke uit de eerste tot vierde spinaalzenuw en uit de 
hersenzenuwen ontstaan (slechts Diodon vormt in deze eene 
licht te verklaren uitzondering). Helaas deelt hij niet mede 
uit welke spinaalzenuwen de wortels van dit Ganglion bij 
Elasmobranchii herleid moeten worden. Het onderzoek van 
DOBBERKE (15), hoeveel gewichtige feiten dit ook bevat, meen ik 
hier met stilzwijgen voorbij te mogen gaan, daar er, wat de 
innervatie van den darm betreft, tal van tegenstrijdigheden in 
gevonden worden, die wel uit de door hem aangewende voor 
Sympathicusvezelen geheel onvoldoende methode moeten wor- 
den verklaard. Daar er nimmer werd aangetoond, dat de darm 
met uitzondering der Splanchnici nog andere takken van den 
Sympathicus ontvangt, (behalve zijn laatste uiteinde vlak aan 
den Anus) of, volgens de terminologie van GASKELL (16) voor 
den vischdarm slechts een Sympathicus cervicalis en pelvicus 
bestaat, terwijl de Sympathicus abdominalis niet met den darm 
in verbinding treedt, zoo zoude de geheele darm, ook waar hij 
de geheele lichaamsholte doortrekt, met uitzondering van den 
Anus, tot den kop en de eerstvolgende metameren moeten 
behooren. Dan is echter niet te begrijpen hoe het stuk, 
behoorende tot de eerste vier metameren, plotseling in verbin- 
ding kon treden met het anale uiteinde van den dikdarm, 
