ae m 
en azijnzuur; azijnzuur en chroomzuur) en door den darm op 
te blazen onder een druk van 8 em. kwik, gelukte het mij, 
het verbindende weefsel van den darmwand zóó ver op te 
lossen, dat de verscbillende lagen als dunne vliesjes van elkan- 
der gescheiden konden worden, die volkomen geschikt waren 
voor microscopisch onderzoek en minder werk vereischten dan 
de met den microtoom vervaardigde doorsneden. Onderzocht 
werden: Mustelus vulgaris, Scillium catulus, Scillium cani- 
cula, Squatina angelus, Raja 2 sp., Torpedo marmorata, Cen- 
trophorus, Melucius vulgaris, Crenilabrus pavo, Uranoscopus sca- 
ber, Mugil cephalus, Dentex vulgaris, Trigla striata, Labrax 
lupus, Sargus annularis, Scomber scombrus, Gobius capito, Solea 
vulgaris, Dactylopterus volitans, Box salpa, Lophius piscatorius. 
Daar het mij overbodig schijnt te zijn elken visch afzon- 
derljk te beschrijven, zoo wil ik liever de door vergelijking 
verkregen resultaten direct mededeelen. 
1°. Overgangsvormen van de dwars gestreepte naar de gladde 
spiervezelen worden in den darmwand der visschen niet gevonden. 
2°, In het staartwaarts van den levergang gelegen gedeelte 
van het darmkanaal (met uitzondering van den analen kring- 
spier) zijn nimmer dwarsgestreepte spiervezelen aanwezig. 
3°. Bij alle visschen is de voordarm in twee deelen of zonen 
gescheiden ; het voorste gedeelte vertoont dwarsgestreepte spier- 
vezelen, het achterste bezit uitsluitend gladde spiervezelen. 
Bij Elasmobranchii en bij diè Teleostei, waar zich nog geene 
maag ontwikkeld heeft, zien wij de animale spiervezelen slechts 
eene kringspier vormen; de kring is natuurlijk aan het voorste 
gedeelte niet geheel gesloten, daar de vezelen hier aan de 
kieuwbogen vastgehecht zijn; ook eindigen bij Elasmobranchii 
een groot gedeelte der van de laatste kieuwbogen ontsprin- 
gende vezelen, nadat ze den onderkant van den darm bereikt 
hebben, aan de Copula en zijn dus naar oorsprong en insertie 
met het kieuwskelet verbonden. Letten wij op de richting, 
waarin de vezelen der mm. adductores arcuum verloopen, zoo 
mogen wij aannemen, dat bij deze visschen de animale spier- 
vezelen haar meest primitieve ligging bewaard hebben, terwijl 
