EE oo 
afgesneden, doch tegelijker tijd gelijkmatig over den bodem 
wordt verspreid. 
Het best voldoet deze bewerking—en men ziet er dan ook 
het meeste succes van—in tuinen, welke gedurende langen tijd 
niet zijn schoongemaakt en waar dus het onkruid welig is 
opgeschoten. 
Hoe meer onkruid, des te beter voldoet het aan de gestelde 
eischen van eene goede bedekking. 
Het groote voordeel van deze bewerking boven babad is: 
1°. Dat niet, even als nà babad, een slechter, doch steeds 
een beter soort onkruid opschiet. 
2°. Dat door het bedekken van den bodem met een laag 
onkruid minder water in den grond dringt, wijl een groot 
gedeelte van het regenwater door de bedekking geabsorbeerd 
en dus gelegenheid gegeven wordt, om te verdampen; en 
3°. dat de bodem onder het laagje onkruid steeds poreus blijft 
en niet door het regenwater aangeslibd en dus hard gemaakt wordt. 
Boven beschreven grondbewerking, bekend onder den naam 
van „mapassen” werd het eerst met succes toegepast op de 
Er kina-onderneming Pasir-Malang en men zag daar 
0. a. op de wegen langs de tuinen, waar jaren lang allerlei 
grassoorten en alang-alang groeiden, na eene herhaalde bewer- 
king, dit onkruid geheel verdwijnen, en het zoo goedaardige 
en gewilde bala katjioet (Wollastonia Zollingeriana) daarvoor 
in de plaats treden. 
r moet echter met nadruk op gewezen worden dat deze 
grondbewerking slechts toegepast mag worden in den regentijd ; 
in den oostmoesson is het begraven van het onkruid in kleine 
greppels en het patjoelen der tuinen een hoofdversischte tot 
goed onderhoud. 
De kosten per bouw zijn, al naar omstandigheden, verschil- 
lend, doch gemiddeld bedragen ze niet meer dan 3 à 4 gulden. 
Aan bemesting van verschillende gedeelten van tuinen, waar 
de aanplant, meest 2° of 3°, minder gunstig stond, werd even- 
eens veel zorg besteed; en daar er geen mest te bekomen was, 
moest dit geschieden met mest, afkomstig van eigen vee. 
