DE METEOOR VAN 14 JUNI. 
Van Dr. W. G. Boorsma te Buitenzorg ontving ik op mijn 
verzoek de volgende duidelijke beschrijving van bovengenoemd 
verschijnsel. 
„Met mijne vrouw, den Heer en Mevrouw DIEPHUIS en nog 
eene dame wandelde ik ’s avonds 12 uur Padjagalan langs, van 
Noord naar Zuid. Het was vrij donker, toen plotseling de 
omgeving lichter werd. Het licht werd zeer snel sterker, het 
was wit als daglicht, en naar het mij voorkwam, haast even 
intens, ofschoon dat natuurlijk moeilijk te zeggen valt. Om- 
ziende naar de oorzaak van het licht, zagen we links van ons, 
in het Oosten dus, een vurigen straal, eindigende aan den 
horizon, daarmee een hoek makende (naar het Noorden toe) 
van 60° à 70° en een boog beslaande van mogelijk 30°. Ik 
meende, dat het eenvoudig een buitengewoon lichtgevende 
vuurpijl was, te meer daar de horizon op het snijpunt met den 
vurigen boog gevormd werd door een huisje met feestvierende 
inlanders. De Heer D. zei echter dadelijk, dat het een meteoor 
moest wezen. 
De lichtstreep was bijna onmiddellijk weer weg en zoo ook 
de verlichting van onze omgeving. Het geheele verschijnsel 
heeft maar een paar secunden geduurd, zooals daaruit blijkt, 
dat wij niet tegen elkaar zeiden „Wat is dat?” maar „Wat 
was dat?" Donderslagen of andere nevenverschijnselen hebben 
wij niet waargenomen. Dit is al wat ik U kan mededeelen.” 
*. D. 
