— 193 — 
Pleihari. Dit dier is volgens de beschrijving der Inlanders 
lichtgeel-bruin, de ondervlakte van den buik is wit. Ik heb 
helaas geen exemplaar kunnen verkrijgen gedurende mijn ver- 
blijf te Pleihari, kocht echter van een inlandsch koopman een , 
huid en hoorns; daar men mij beter materiaal beloofd heeft, 
hoop ik later eene meer nauwkeurige beschrijving van deze 
nieuwe species te kunnen geven. 
De eigenaardigheden, die deze hoorns en de daaraan verbon- 
dene Ossa frontalia vertoonen, zijn reeds volkomen voldoende 
om ze, als tot eene nog onbekende species behoorende, te 
beschrijven. 
De Ossa frontalia zijn langwerpiger en smaller dan die van 
Cervulus muntjac, de Ossa parietalia (waarvan de Satura sagittalis 
bij beide dieren geheel onzichtbaar is) vormen dáár waar ze aan 
de Ossa frontalia grenzen bij Cervulus muntjac een scherpen hoek; 
bij Cervulus pleiharicus zijn de Ossa parietalia voren door eene 
gebogene lijn of een zeer stompen hoek begrensd. De afstand 
tusschen beide rozenstokken is aan de basis bij beide soorten 
dezelfde, tusschen de rozen (hoornknobbels) echter is de afstand bij 
Cervulus muntjac 1,2 eM. grooter dan bij Cervulus pleiharicus 
(8 eM. en 9,2 eM). Dit verschil ontstaat daardoor, dat de rozen- 
stokken bij Cervulus muntjac schuin van het hoofd af naar 
buiten en naar boven gericht zijn, terwijl de rozenstokken van 
Cervulus pleiharicus zich ook eerst buitenwaarts wenden, daarna 
echter weer naar binnen ombuigen en elkander naderen. De 
rozenstokken van Cervulus pleiharicus zijn verder veel langer en 
smaller dan die van Cervulus muntjac, de laatste zijn 4,5 eM. 
lang en hun omtrek is gelijk 5,7 cM., de eerste zijn 7 cM. 
lang en hun omtrek bedraagt slechts 4,5 cM. De hoorns 
van Cervulus pleiharicus zijn echter korter en daarbij eveneens 
veel smaller dan die van Cervulus muntjac, buitendien buigen 
zij niet naar buiten om, maar gaan recht op naar boven en naar 
achteren, de uiteinden zijn naar binnen en naar achteren gekromd. 
Het. voornaamste verschil echter is, dat deze hoorns van Cer- 
vulus pleiharicus geen zijtak (geen ,Augensprosse") bezitten. 
Mocht dus later blijken, dat deze hoorns, aan een dier van 
