— 285 — 
op letten en, tuk op voordeel, verkocht men de aanwezige dieren, 
zonder aan de voortplanting te denken, totdat er eindelijk slechts 
eenige mannetjes overbleven, die met de wijfjes der kampong- 
honden slechts bastaarden konden verwekken, en daar men ook 
deze verkocht en nog verkoopt, zal spoedig het laatste spoor 
ook van dit ras verdwenen zijn. 
Dezelfde moeilijkheden, die zich voordoen bij de verklaring 
van de herkomst der alpenflora van hooge bergen onder de 
tropen, der daar groeiende, maar in het noorden thuis behoorende 
planten, dezelfde moeielijkheid rijst voor ons op, zoo we ons 
afvragen: van waar dat hondenras, dat tot de toppen en ribben 
van één enkel gebergte beperkt was, dat niet leven en zich niet 
voortplanten kon in de omringende vlakten. 
Nog een tweede dergelijk honden-eiland kennen wij op Java, 
het Diénggebergte; ook dáár woont een ras van langharige, bruine 
honden, die evenals de Tenggereezen slechts op hunne bergen 
kunnen tieren. Toch is er verschil tusschen beide soorten. Ik 
heb geen echt exemplaar van den Diënghond te zien kunnen krij- 
gen, toen ik dat gebergte bezocht, want ook dàt ras is zijn einde 
nabij. Volgens hetgeen ik hoorde, is hij kleiner en is zijn haar korter 
en lichter; in ’t algemeen is hij minder fraai dan de Tengg erees. 
Ik heb vroeger wel eens gedacht, dat deze honden afstam- 
melingen zouden kunnen zijn van eene toevallige vermenging 
van den wilden hond, den Canis rutilans met den Kamponghond; 
maar toen ik den Canis rutilans, die ook al meer en meer 
zeldzaam begint te worden, eenmaal gezien had, heb ik die 
gedachte moeten laten varen. Immers de Canis rutilans, even- 
als de Kamponghond mist eenige der voornaamste kenteekenen 
van het Tenggersche ras, namelijk „de dichte langharige vacht, 
het zwartgekleurde slijmvlies van den mond en den fraaien 
pluimstaart,” terwijl de Canis rutilans met hem slechts gemeen 
heeft, „de rood-bruin-zwarte kleur, den donkeren streep van 
de ooren tot aan den staart en den donkeren halsband”; het 
ontbreken echter van den eersten toon der achterpooten en het 
recht-op-staan der ooren is van beide soorten en ook van de 
Kamponghonden bekend. 
