— 292 — 
Het bekken van den Tenggerschen hond komt dus overeen 
met dat van den Kamponghond, het eerste is slechts grooter 
dan het laatste. 
Uit deze gegevens blijkt, dat het geraamte van den Tengger- 
schen hond voornamelijk de volgende eigenaardigheden vertoont : 
a. De voorarm is korter dan bij den Kamponghond en den 
Europeeschen hond, want bij deze is de Radius langer dan de 
Humerus en is ket verschil tusschen Humerus en Ulna grooter. 
b. Het dijbeen is langer dan bij den Kamponghond en den 
Europeeschen hond (den dashond uitgezonderd), want bij deze 
is het dijbeen korter dan de Tibia. 
Om zeker te zijn, dat deze eigenschappen niet slechts indi- 
vidueele eigenaardigheden van het nader onderzochte dier waren, . 
heb ik de beenderen der extremiteiten ook bij den tweeden 
Tenggerschen hond gemeten en gevonden, dat de lengten der 
beenderen van de voorste ledematen dezelfde zijn, als van het 
eerste exemplaar, de lengten der beenderen van de achterste 
ledematen verschillen echter in zooverre, dat het dijbeen minder 
lang is dan bij het eerste dier, maar toch nog langer dan de Tibia. 
We mogen dus de gevolgtrekking maken, dat de twee boven- 
genoemde eigenaardigheden aan den Tenggerschen hond eigen- 
dommelijk zijn en hem van andere honden onderscheiden. 
Tot besluit wil ik er nog op wijzen, dat dit ras veel meer 
dan door anatomische bijzonderheden, door zijn karakter verschilt 
van de Kamponghonden. De blik van deze is onvast, loensch, 
angstig; zij vluchten voor elk vermeend gevaar en vooral voor 
Europeanen. Hunne angst voor dezen is, althans in de Binnen- 
landen, zoo groot, dat een volwassen dier zich niet meer aan 
Europeanen kan gewennen. 
Geheel anders de echte Tenggerees. De oogopslag is vrij 
en vast, het dier is moedig, soms brutaal; aan vreemdelingen 
laat hij graag de tanden zien en andere honden wurgt hij 
liefst, als hij kan, Onder zijns gelijken is hij de koning, 
die ook geen makker op zijn erf wil dulden; ook houdt 
hij van de jacht, voor welk genoegen de Kamponghonden 
ongevoelig zijn. Evenwel bij al hun moed is toch valsch- 
